Τι είναι το Repository pattern;

Question

Accepted Answer

Το **Repository** pattern αφαιρεί την **πρόσβαση δεδομένων** πίσω από μια διεπαφή που μοιάζει με συλλογή — διαχωρίζοντας τη λογική επιχείρησης από τον τρόπο αποθήκευσης και ανάκτησης δεδομένων. Αποσυνδέει την εφαρμογή από τις πηγές δεδομένων (βάσεις δεδομένων, APIs), βελτιώνοντας τη δοκιμασιμότητα και τη συντηρησιμότητα.

## Τι κάνει το Repository pattern

```text
REPOSITORY → an abstraction layer between business logic and DATA ACCESS:
  → provides a clean interface (like a collection: findById, save, delete, findAll)
  → HIDES how/where data is actually stored (database, API, cache, files)
  → business logic uses the repository, NOT the database directly
→ separate WHAT data operations from HOW they're implemented
```

## Παράδειγμα

```js
// repository interface — business logic depends on THIS, not the DB
class UserRepository {
  async findById(id) { /* query the database (hidden behind here) */ }
  async save(user) { /* insert/update */ }
  async findByEmail(email) { /* ... */ }
}
// business logic uses the repository, unaware of the data source
const user = await userRepository.findById(42);
// → swap the DB, or use a mock in tests, without changing business logic
```

## Οφέλη

```text
✓ DECOUPLING → business logic doesn't depend on data-access details (DB, ORM, API) →
  swap data sources without changing business logic
✓ TESTABILITY → use a MOCK/fake repository in tests (no real database needed)
✓ CENTRALIZED data access → query logic in one place (maintainable, consistent)
✓ CLEANER architecture → clear separation between domain/business logic and data
→ common in layered/clean architectures; works with DI
```

## Γιατί έχει σημασία

Η κατανόηση του Repository pattern είναι πολύτιμη γιατί είναι ένα **κοινό, πρακτικό pattern** για καθαρό διαχωρισμό της λογικής επιχείρησης από την πρόσβαση δεδομένων, οπότε είναι σχετική γνώση σχεδιασμού.

Το Repository pattern αφαιρεί την πρόσβαση δεδομένων πίσω από μια διεπαφή που μοιάζει με συλλογή (findById, save, delete), **κρύβοντας πώς και πού αποθηκεύονται τα δεδομένα** ώστε η λογική επιχείρησης να χρησιμοποιεί το repository αντί της βάσης δεδομένων απευθείας.

Η κατανόηση του τι κάνει (παροχή μιας καθαρής διεπαφής πρόσβασης δεδομένων που κρύβει την πραγματική αποθήκευση, διαχωρίζοντας *τι* λειτουργίες δεδομένων από *πώς* υλοποιούνται) είναι η βασική γνώση.

Η κατανόηση των **οφελών** είναι κλειδί: **αποσύνδεση** (η λογική επιχείρησης να μην εξαρτάται από λεπτομέρειες πρόσβασης δεδομένων όπως η συγκεκριμένη βάση δεδομένων, ORM ή API, ώστε να μπορείτε να αντικαταστήσετε τις πηγές δεδομένων χωρίς να αλλάξετε τη λογική επιχείρησης — ένα πολύτιμο αρχιτεκτονικό όφελος), **δοκιμασιμότητα** (χρήση mock/fake repositories στις δοκιμές ώστε να μην απαιτείται πραγματική βάση δεδομένων — σημαντικό για unit testing της λογικής επιχείρησης), **κεντρικοποιημένη πρόσβαση δεδομένων** (λογική ερωτήματος σε ένα μόνο μέρος για συντηρησιμότητα και συνέπεια), και **καθαρότερη αρχιτεκτονική** (σαφής διαχωρισμός μεταξύ λογικής domain/επιχείρησης και δεδομένων).

Αυτά τα οφέλη κάνουν το Repository pattern πρακτικά πολύτιμο για συντηρήσιμες, δοκιμάσιμες εφαρμογές.

Η κατανόηση ότι είναι κοινό σε **layered/clean architectures** και λειτουργεί με dependency injection διευκρινίζει τη θέση του στη σύγχρονη αρχιτεκτονική.

Το Repository pattern χρησιμοποιείται ευρέως γιατί ο διαχωρισμός της λογικής επιχείρησης από την πρόσβαση δεδομένων (για δοκιμασιμότητα, συντηρησιμότητα και ευελιξία) είναι μια κοινή, σημαντική ανάγκη.

Επειδή το Repository pattern είναι ένα κοινό, πρακτικό pattern για καθαρό διαχωρισμό της λογικής επιχείρησης από την πρόσβαση δεδομένων (αποσύνδεση, δοκιμασιμότητα, κεντρικοποιημένη πρόσβαση δεδομένων, καθαρότερη αρχιτεκτονική) — μια κοινή, σημαντική ανάγκη — και είναι κεντρικό σε layered/clean architectures, και επειδή η κατανόηση του τι κάνει και των οφελών του είναι σχετική για τη δημιουργία συντηρήσιμων εφαρμογών, η κατανόηση του Repository pattern είναι πολύτιμη, πρακτικά σχετική γνώση σχεδιασμού — ένα συχνά χρησιμοποιούμενο pattern για διαχωρισμό της λογικής επιχείρησης από την πρόσβαση δεδομένων, παροχή αποσύνδεσης και δοκιμασιμότητας, κεντρικό σε clean/layered architectures, και σημαντική γνώση σχεδιασμού για τη δημιουργία συντηρήσιμων, δοκιμάσιμων εφαρμογών με καθαρό διαχωρισμό μεταξύ λογικής και δεδομένων.