Ένα closure captures τις μεταβλητές στις οποίες αναφέρεται, κρατώντας τες ζωντανές. Όταν ένα closure κάνει capture το self και το self κρατά επίσης το closure (ως αποθηκευμένη ιδιότητα), κρατούν το ένα το άλλο ζωντανό για πάντα — ένα που διαρρέει μνήμη. Ένα όπως το σπάει αυτόν τον κύκλο.
[weak self]Το ARC απελευθερώνει ένα αντικείμενο όταν το reference count του φτάσει στο μηδέν. Ένα strong capture αυξάνει αυτό το count.
final class Downloader {
var onDone: (() -> Void)? // stored closure -> strong
func start() {
// BAD: closure captures self strongly, self holds closure -> cycle
onDone = { self.cleanup() }
// GOOD: weak capture, self can deallocate
onDone = { [weak self] in
guard let self else { return } // safely unwrap; bail if gone
self.cleanup()
}
}
func cleanup() {}
}
[weak self] — το self γίνεται optional· είναι nil αν το αντικείμενο απελευθερώθηκε. Ασφαλής προεπιλογή όταν το αντικείμενο μπορεί να επιβιώσει περισσότερο από το closure.[unowned self] — μη optional, χωρίς επιβάρυνση ARC, αλλά προκαλεί crash αν το self έχει ήδη φύγει. Χρησιμοποιήστε το μόνο όταν το self είναι εγγυημένο ότι θα επιβιώσει περισσότερο από το closure.Task { [weak self] in
let data = await self?.fetch() // self? short-circuits if deallocated
}
Τα non-escaping closures (π.χ. map, filter, forEach) εκτελούνται σύγχρονα και απελευθερώνουν τα captures άμεσα — κανένας κύκλος, καμία ανάγκη για [weak self]. Ο κίνδυνος είναι με τα escaping, stored closures: completion handlers, Timer, NotificationCenter, Combine sinks, delegate blocks.
Τα retain cycles είναι η πιο συνηθισμένη διαρροή μνήμης στο iOS, και είναι αόρατα μέχρι το Instruments να δείξει αυξανόμενη μνήμη. Το να γνωρίζετε ακριβώς πότε ένα closure κάνει escape και γιατί χρειάζεται το [weak self] — σε αντίθεση με το να το χρησιμοποιείτε αντανακλαστικά παντού — ξεχωρίζει τους μηχανικούς που κατανοούν το ARC από αυτούς που το χρησιμοποιούν σαν cargo cult.
Μια βιβλιοθήκη ερωτήσεων συνέντευξης IT με αναλυτικές απαντήσεις — από Junior έως Senior.
Δωρεά