Οι βρόχοι της Python έχουν σχεδιαστεί για να επαναλαμβάνουν iterables (συλλογές) απευθείας, αντί να χειρίζονται μετρητές δεικτών — κάνοντάς τους καθαρούς και ευανάγνωστους. Οι δύο τύποι βρόχων είναι for και while.
fruit [, , ]:
(fruit)
fruits = [, ]
i ((fruits)):
(fruits[i])
Η for της Python επαναλαμβάνει τα στοιχεία καθαυτά — δεν χρειάζεται χειροκίνητη δεικτοδότηση. Αυτό είναι πιο καθαρό και λιγότερο επιρρεπές σε σφάλματα από τους βρόχους που βασίζονται σε δείκτες.
# range — generate numbers
for i in range(5): # 0,1,2,3,4
for i in range(2, 10, 2): # 2,4,6,8 (start, stop, step)
# enumerate — when you DO need the index AND the item
for i, fruit in enumerate(fruits):
print(f"{i}: {fruit}")
# zip — iterate multiple sequences in parallel
for name, age in zip(names, ages):
print(f"{name} is {age}")
# dict iteration
for key, value in user.items():
print(key, value)
Το enumerate (δείκτης + στοιχείο) και η zip (παράλληλη επανάληψη) αντικαθιστούν την αδέξια χειραγώγηση δεικτών — χρησιμοποιήστε τα αντί για range(len(...)).
while condition:
do_work()
if done: break # exit the loop
if skip: continue # jump to the next iteration
for item in items:
if item == target:
break
else:
# runs ONLY if the loop completed WITHOUT a break
print("not found")
Το else σε ένα βρόχο εκτελείται εάν ολοκληρωθεί κανονικά (χωρίς break) — χρήσιμο για μοτίβα αναζήτησης.
Το μοντέλο επανάληψης της Python — επανάληψη απευθείας σε στοιχεία αντί δεικτών — είναι βασικό για τη συγγραφή ευανάγνωστου, ιδιωματικού κώδικα.
Η γνώση των σωστών εργαλείων (enumerate όταν χρειάζεστε δείκτες, zip για παράλληλη επανάληψη, range για μετρήσεις, .items() για λεξικά) σας επιτρέπει να αποφύγετε το επιρρεπές σε σφάλματα αντιπατρόν range(len(...)) που συχνά γράφουν αρχάριοι που προέρχονται από άλλες γλώσσες.
Η καθαρή επανάληψη είναι χαρακτηριστικό του Pythonic κώδικα και αυτά τα εργαλεία χρησιμοποιούνται σε σχεδόν κάθε πρόγραμμα.