Τα status codes HTTP ομαδοποιούνται σε πέντε κλάσεις ανάλογα με το πρώτο τους ψηφίο, και η επιλογή του σωστού επιτρέπει στους clients να αντιδράσουν σωστά χωρίς να κάνουν parse το body.
2xx Success — the request worked
3xx Redirection — further action / resource moved
4xx Client error — the caller did something wrong
5xx Server error — the server failed
2xx
200 OK — γενική επιτυχία (GET, PUT, PATCH).201 Created — δημιουργήθηκε ένας πόρος (επιστρέψτε ένα header Location).202 Accepted — έγινε αποδεκτό για ασύγχρονη επεξεργασία, δεν ολοκληρώθηκε ακόμη.204 No Content — επιτυχία χωρίς body (συνηθισμένο για DELETE).4xx
400 Bad Request — κακοσχηματισμένη σύνταξη ή μη έγκυρη είσοδος.401 Unauthorized — μη πιστοποιημένος (χωρίς/άκυρα διαπιστευτήρια).403 Forbidden — πιστοποιημένος αλλά χωρίς άδεια.404 Not Found — ο πόρος δεν υπάρχει.409 Conflict — συγκρούεται με την τρέχουσα κατάσταση (π.χ. διπλό email).422 Unprocessable Entity — καλοσχηματισμένο αλλά αποτυγχάνει στο validation.429 Too Many Requests — rate limited.5xx
500 Internal Server Error — ένα απρόσμενο σφάλμα του server.503 Service Unavailable — προσωρινά εκτός λειτουργίας/υπερφορτωμένος.POST /users → 201 Created
Location: /users/42
DELETE /users/42 → 204 No Content
GET /users/999 → 404 Not Found
{ "error": "user not found" }
Η βασική διάκριση που εξετάζουν οι συνεντευξιαστές: 401 ("ποιος είσαι;") vs 403 ("σε ξέρω, αλλά όχι"), και 400 (κακή σύνταξη) vs 422 (έγκυρη σύνταξη, μη έγκυρα δεδομένα).
Τα status codes είναι το κύριο σήμα σε μια απόκριση REST — clients, proxies, monitoring, και η λογική retry βασίζονται όλα σε αυτά, οπότε το να τα κάνετε σωστά είναι απαραίτητο για τη διαλειτουργικότητα. Μια συνηθισμένη αποτυχία είναι η επιστροφή 200 OK με ένα body { "error": ... }: αναγκάζει κάθε client να κάνει parse το body για να ξέρει αν η κλήση πέτυχε, σπάει τα γενικά εργαλεία HTTP, και κρύβει τις αποτυχίες από το monitoring. Οι ακριβείς κωδικοί οδηγούν επίσης αυτόματη συμπεριφορά: ένα 429 ή 503 λέει σε έναν καλοφτιαγμένο client να κάνει back off και retry, ενώ ένα 4xx λέει "μην κάνεις retry, διόρθωσε το request". Οι συνεντευξιαστές χρησιμοποιούν αυτή την ερώτηση για να ελέγξουν ότι κατανοείτε το HTTP ως συμβόλαιο και όχι ως χαζό μεταφορικό μέσο, και ότι διακρίνετε σωστά τα λεπτά ζευγάρια (401/403, 400/422) — ένα χαρακτηριστικό κάποιου που έχει χτίσει και καταναλώσει πραγματικά APIs.
Μια βιβλιοθήκη ερωτήσεων συνέντευξης IT με αναλυτικές απαντήσεις — από Junior έως Senior.
Δωρεά