v-model δημιουργεί δύο-τρόπο binding μεταξύ μιας εισόδου φόρμας και μιας κατάστασης: η είσοδος εμφανίζει την τιμή της κατάστασης, και η επεξεργασία της εισόδου ενημερώνει την κατάσταση — αυτόματα, και στις δύο κατευθύνσεις.
<script setup>
import { ref } from "vue";
const name = ref("");
</script>
<template>
<input v-model="name" />
<p>You typed: {{ name }}</p> <!-- updates live as you type -->
</template>
Στο βάθος, συνδυάζει ένα bind και έναν listener:
v-model:value@input<!-- these two are equivalent -->
<input v-model="name" />
<input :value="name" @input="name = $event.target.value" />
Άρα δεν είναι μαγεία — απλώς ένα βολικό συντομογραφία για το μοτίβο bind-and-update.
<template>
<input v-model="text" /> <!-- text -->
<textarea v-model="message" />
<input type="checkbox" v-model="agreed" /> <!-- boolean -->
<input type="radio" value="a" v-model="choice" />
<select v-model="selected">...</select>
</template>
Το Vue επιλέγει τη σωστή ιδιότητα/ενδεχόμενο για κάθε τύπο ελέγχου (value/input, checked/change, κλπ.).
<input v-model.trim="name" /> <!-- auto-trim whitespace -->
<input v-model.number="age" /> <!-- cast to a number -->
<input v-model.lazy="text" /> <!-- sync on `change` instead of every keystroke -->
<!-- a component can support v-model via a `modelValue` prop + `update:modelValue` event -->
<CustomInput v-model="name" />
<!-- equivalent to :model-value="name" @update:model-value="name = $event" -->
Αυτό σας επιτρέπει να δημιουργήσετε επαναχρησιμοποιήσιμα input components που λειτουργούν με v-model ακριβώς όπως οι native inputs (το Vue 3 υποστηρίζει ακόμη και πολλαπλά ονοματισμένα v-models: v-model:title, v-model:body).
Το v-model είναι η γωνιακή λίθος των φορμών στο Vue — εξαλείφει το χειροκίνητο value-binding + event-handling boilerplate για τη ροή δεδομένων δύο-τρόπο.
Η κατανόηση ότι desugars σε :value + @input το αποχαλκεύει και εξηγεί πώς να υλοποιήσετε v-model στα δικά σας components, ενώ τα modifiers (.trim/.number/.lazy) χειρίζονται δηλωτικά τις κοινές ανάγκες επεξεργασίας εισόδου.