N-Tier આર્કિટેક્ચર સિસ્ટમને અલગ ડિપ્લોયમેન્ટ ટિયરમાં વહેંચે છે, જે સામાન્ય રીતે જુદા સર્વરો અથવા સર્વરના સમૂહો પર ચાલે છે અને નેટવર્ક દ્વારા વાતચીત કરે છે. સામાન્ય ગોઠવણીમાં ત્રણ ટિયર હોય છે: વેબ, વ્યવસાયિક અને ડેટા.
મુખ્ય તફાવત એ છે કે લેયર કોડની જવાબદારીઓ અલગ કરે છે, જ્યારે ટિયર ડિપ્લોયમેન્ટના સ્થાનો અલગ કરે છે. એક ડિપ્લોયમેન્ટ ટિયરમાં કોડના અનેક લેયર હોઈ શકે છે. એપ્લિકેશનમાં ત્રણ ફોલ્ડર બનાવવાથી તે ત્રણ-ટિયર સિસ્ટમ બની જતી નથી.
ટિયરો અલગ ડિપ્લોય થાય છે, પરંતુ ટિયર એક જ સર્વર હોય એવું જરૂરી નથી. ઉદાહરણ તરીકે, વેબ ટિયર ઘણા વપરાશકર્તાઓને એકસાથે સેવા આપવા અનેક ઇન્સ્ટન્સ ચલાવી શકે છે.
રજા વ્યવસ્થાપન સિસ્ટમનો વિચાર કરો: કર્મચારી વેબસાઇટ પર વિનંતી મોકલે છે. વેબ ટિયર માહિતી મેળવે છે અને નેટવર્ક મારફતે વ્યવસાયિક ટિયરના APIને બોલાવે છે. વ્યવસાયિક ટિયર ડેટાબેઝમાંથી કર્મચારીની બાકી રજા મેળવે છે, વિનંતી તપાસે છે અને માન્ય હોય તો મંજૂરી માટે સાચવે છે.
પરિણામ પ્રદર્શન માટે વેબ ટિયરને પાછું મળે છે. આ ડિઝાઇનમાં બ્રાઉઝર સીધો ડેટાબેઝ સાથે જોડાતો નથી; ડેટા વાંચવા અને લખવાની વિનંતીઓ વ્યવસાયિક ટિયર સંભાળે છે.
જો વેબ ટિયર પર વધુ ભાર હોય, તો તરત વ્યવસાયિક સર્વરો ઉમેર્યા વિના વધારાના વેબ સર્વરો ઉમેરી શકાય છે. પરંતુ ડેટાબેઝ અવરોધનું કારણ હોય તો વેબની ક્ષમતા વધારવાથી તે કારણ દૂર થશે નહીં.
N-Tier આર્કિટેક્ચર એવી સિસ્ટમો માટે યોગ્ય છે જેને વેબ, વ્યવસાયિક પ્રક્રિયા અને ડેટા માટે અલગ સંસાધન વ્યવસ્થાપન અથવા ઍક્સેસ નિયંત્રણ જોઈએ. તે પરંપરાગત એન્ટરપ્રાઇઝ સિસ્ટમોમાં પણ સામાન્ય છે. નાની એપ્લિકેશનમાં નવો ટિયર ત્યારે જ ઉમેરો જ્યારે તેનો ફાયદો સંચાર અને સંચાલનની વધારાની જટિલતાને યોગ્ય ઠેરવે.
વિગતવાર જવાબો સાથે IT ઇન્ટરવ્યૂ પ્રશ્નોની લાઇબ્રેરી — જુનિયરથી સિનિયર સુધી.
દાન કરો