જેનેરિક્સ તમને પુનઃવ્યવહારયોગ્ય કોડ લખવા દે છે જે પ્રકાર દ્વારા પેરામીટર કરવામાં આવે છે — "પ્રકાર ચલ" જે કોડ વપરાય ત્યારે ભરવામાં આવે છે. તેઓ તમને પુનઃવ્યવહાર પ્રકાર સલામતી ગુમાવ્યા વિના આપે છે (any નો વિકલ્પ તેને ગુમાવે છે).
(): { arr[]; }
first<T>(: T[]): T { arr[]; }
n = ([, , ]);
s = ([, ]);
T એક પ્લેસહોલ્ડર છે; TypeScript તેને દલીલ પરથી અનુમાન કરે છે, તેથી રીટર્ન પ્રકાર સચોટ છે — first([1,2]) number આપે છે, any નહીં.
interface ApiResponse<T> { data: T; status: number; }
const res: ApiResponse<User> = await getUser(); // res.data is User
class Box<T> {
constructor(private value: T) {}
get(): T { return this.value; }
}
const box = new Box(123); // Box<number>
function pair<K, V>(k: K, v: V): [K, V] { return [k, v]; }
pair("id", 42); // [string, number]
જેનેરિક્સ TypeScript માં લગભગ દરેક પુનઃવ્યવહારયોગ્ય અમૂર્તતાને શક્તિ આપે છે: Array<T>, Promise<T>, Map<K,V>, React ના useState<T>, ડેટા-ફેચિંગ ઉપયોગિતાઓ, અને સંગ્રહો.
તેઓ એક અમલીકરણને ઘણા પ્રકારો માટે કામ કરવા દે છે જ્યારે સંપૂર્ણ પ્રકાર માહિતી સમગ્ર સંરક્ષણ કરે છે — ઇનપુટ અને આઉટપુટ પ્રકારો વચ્ચેનો સંબંધ સંરક્ષિત રહે છે, તે ભૂંસી દેવામાં આવતો નથી.