બંને શરતી રીતે એક તત્વ પ્રદર્શિત કરે છે, પરંતુ તેઓ તે અલગ રીતે કરે છે — v-if DOM માંથી તત્વ ઉમેરે/દૂર કરે છે; v-show તેને DOM માં રાખે છે અને તેના CSS display ને ટોગલ કરે છે.
<template>
<p v-if="isVisible">Rendered only when true (removed from DOM when false)</p>
<p v-show="isVisible">Always in the DOM; just display:none when false</p>
</template>
<!-- v-if="false" → the element doesn't exist at all -->
<!-- (nothing in the DOM) -->
<!-- v-show="false" → the element exists but is hidden -->
<p style="display: none">...</p>
v-if પાસે ઉચ્ચતર ટોગલ ખર્ચ છે (તે તત્વો અને તેમના ઘટકો બનાવે/નાશ કરે છે, દરેક વખતે જીવનચક્ર હુક ચલાવે છે) પરંતુ શૂન્ય ખર્ચ જ્યારે શરત false હોય (કંઈ આંતરેז નથી).v-show પાસે ઉચ્ચતર પ્રારંભિક ખર્ચ છે (હંમેશા આંતરેજ કરે છે, ભલે છુપાયેલું હોય) પરંતુ સસ્તું ટોગલ કરવું (માત્ર CSS પરિવર્તન).Toggles often (tabs, dropdowns) → v-show (cheap to flip)
Rarely changes / may never render → v-if (skip rendering entirely)
Expensive content rarely shown → v-if (don't pay to build it)
<template>
<p v-if="status === 'loading'">Loading...</p>
<p v-else-if="status === 'error'">Error!</p>
<p v-else>Done</p>
</template>
v-if v-else-if/v-else શૃંખલા સમર્થન કરે છે; v-show આપણે નથી (તે માત્ર એક તત્વ ટોગલ કરે છે).
v-show <template> આવરણો પર કાર્ય કરતું નથી (ત્યાં display સેટ કરવા માટે કોઈ તત્વ નથી); v-if કરે છે.
સાચું પસંદ કરવું એ એક વાસ્તવિક પ્રદર્શન નિર્ણય છે: v-show વસ્તુઓ માટે જે વારંવાર ટોગલ કરવામાં આવે છે (DOM રહે છે, ફ્લિપ કરવું સસ્તું છે), v-if વસ્તુઓ માટે જે શરતી/દુર્લભ અથવા ખર્ચાળ છે (જ્યાં સુધી જરૂર ન હોય ત્યાં સુધી તેને આંતરેજ નકરો).
ખોટું પસંદ કરવું — ઉદાહરણ તરીકે ભારે સામગ્રી પર v-show જે સામાન્ય રીતે છુપાયેલું હોય — આંતરેજ કાર્ય બગાડે છે.