एक विनंती अनेक कॅशे लेयर्स मधून जाते, प्रत्येक वापरकर्त्याच्या जवळ असून अधिक वेग परंतु कमी क्षमता असलेले। विचार असा आहे की शक्य तितके बाहेर (क्लायंटच्या जवळ) उत्तर द्या आणि केवळ तेव्हाच मूळामध्ये जा जेव्हा वरचील कोणीही प्रतिक्रिया देऊ शकत नाही।
Browser → CDN → Reverse proxy → App/object cache → OPcache → Database
(closest to user, fastest) (closest to data)
Cache-Control/ETag द्वारे नियंत्रित केले जाते; संपत्तीला बहुतेकदा हॅश केलेल्या फाइल नावांसह लांब TTL (दिवस–वर्ष) असते।for each layer outward → inward:
if layer has fresh copy → return it (stop here) // a hit; cheapest possible
else → ask the next layer in // a miss; falls through
origin (app + DB) → does the real work, fills caches on the way back out
प्रत्येक लेयर ताजेपना गतीसाठी व्यापार करते: बाहेरील लेयर्स सर्वात वेगवान आहेत परंतु सर्वात संभवत: विषम आहेत, त्यामुळे खरोखर स्थिर गोष्टींवर लांब TTL + सामग्री हॅशिंग ठेवा आणि गतिशील गोष्टींवर लहान TTL + अमान्यता ठेवा।
वेब स्टॅकमध्ये बहुतेक विलंब आणि भार कमी करणे योग्य लेयरमध्ये कॅशिंगमधून येते। प्रत्येक लेयर काय ठेवते आणि त्याचे विशिष्ट TTL जाणून, तुम्ही कॅशे अशा ठिकाणी ठेवू शकता जेथे ते खरोखर मदत करते, विषम डेटा देणे टाळू शकता, आणि कारण विचार करू शकता की बदल दिसला नाही (कोणती लेयर अजूनही जुनी प्रत संपादन करत आहे)।
सविस्तर उत्तरांसह IT मुलाखत प्रश्नांचे ग्रंथालय — Junior पासून Senior पर्यंत.
देणगी द्या