Dit zijn Ruby-methoden die automatisch getter- en/of setter-methoden genereren voor instantvariabelen — waardoor boilerplate code overbodig wordt. Omdat instantvariabelen (@name) privé zijn en niet direct van buiten toegankelijk zijn, heb je accessor-methoden nodig om ze te lezen/schrijven, en attr_* genereert deze beknopt.
()
= name
()
= value
class Person
attr_reader :name # generates a GETTER only (read-only): person.name
attr_writer :email # generates a SETTER only (write-only): person.email = ...
attr_accessor :age # generates BOTH getter and setter: person.age / person.age = ...
def initialize(name, age)
@name = name
@age = age
end
end
person = Person.new("Ann", 30)
person.name # "Ann" — reader
person.age = 31 # writer
person.age # 31 — reader
person.name = "X" # ❌ NoMethodError — name is read-only (attr_reader, no setter)
attr_reader → alleen getter (alleen-lezen toegang).attr_writer → alleen setter (alleen-schrijven).attr_accessor → zowel getter als setter (lezen-schrijven).Elk ervan neemt symbolen die de instantvariabelen benoemen en genereert de bijbehorende methoden automatisch — één regel vervangt meerdere handmatig geschreven methodedefinities.
class BankAccount
attr_reader :balance # ✅ balance is readable but NOT directly settable (protect it)
def initialize
@balance = 0
end
def deposit(amount) # changes go through a controlled method, not a raw setter
@balance += amount if amount > 0
end
end
Door attr_reader (in plaats van attr_accessor) te kiezen voor velden die niet willekeurig van buiten in te stellen zijn, is dit goede encapsulation — je stelt alleen de toegang beschikbaar die je bedoelt.
Het begrijpen van attr_accessor/attr_reader/attr_writer is fundamentele, dagelijkse Ruby-kennis, aangezien ze in vrijwel elke Ruby-klasse voorkomen.
De kernreden waarom ze bestaan: instantvariabelen (@name) zijn privé en niet direct van buiten een object toegankelijk, dus je hebt accessor-methoden nodig om ze te lezen of schrijven — en het handmatig schrijven van deze getters/setters voor elk attribuut is vervelend boilerplate.
Deze methoden genereren de accessors automatisch (attr_reader voor alleen-lezen, attr_writer voor alleen-schrijven, attr_accessor voor beide), waarmee meerdere methodedefinities worden vervangen door één beknopte regel — een kenmerk van Ruby's elegantie en beknoptheid.
Het begrijpen wat elk genereert en het kiezen van de juiste is ook een zaak van goede encapsulation: door attr_reader (alleen-lezen) voor velden te gebruiken die niet willekeurig van buiten ingesteld mogen worden, en attr_accessor alleen waar lezen-schrijven-toegang echt nodig is, kontroleer je hoe de toestand van een object wordt blootgesteld (bijvoorbeeld een banksaldo leesbaar maken maar alleen wijzigbaar via gecontroleerde methoden).
Omdat deze accessors alomtegenwoordig zijn in Ruby-klassen (en Rails-modellen), is het weten hoe ze werken, wat elk genereert en hoe je deze kiest voor goede encapsulation essentieel, onmisbaar kennis voor het schrijven en lezen van Ruby-klassen — het is een van de eerste dingen die je tegenkomt bij het definiëren van Ruby-klassen en weerspiegelt de beknopte, expressieve aanpak van de taal voor een veelvoorkomende behoefte (gecontroleerde toegang tot de toestand van een object).