infer wordt gebruikt binnen een conditional type om een type uit een ander type vast te leggen (uit te pakken) in een nieuwe typevariabele die je daarna kunt gebruiken. Het is pattern-matching voor types.
<T> = T (infer U)[] ? U : ;
A = <[]>;
B = <[]>;
Lees het als: "als T overeenkomt met het patroon U[], bind U aan wat dan ook het element type is, en geef het terug." infer U declareert een placeholder die de compiler invult door pattern matching.
// the resolved type of a Promise
type Awaited2<T> = T extends Promise<infer R> ? R : T;
type R = Awaited2<Promise<User>>; // User
// a function's return type (this is how ReturnType is built)
type MyReturn<T> = T extends (...args: any[]) => infer R ? R : never;
type X = MyReturn<() => number>; // number
// a function's first parameter
type FirstArg<T> = T extends (a: infer A, ...rest: any[]) => any ? A : never;
type UnwrapBoth<T> =
T extends Promise<infer U> ? UnwrapBoth<U> : // recurse to unwrap nested promises
T extends (infer E)[] ? E : T;
Je kunt meerdere infer's in één patroon gebruiken en zelfs recursief werken.
infer is de motor achter ingebouwde types zoals ReturnType, Parameters, Awaited en InstanceType, en achter library magic die responsetypen van fetchers of props van componenten afleidt.
Het stelt typecode in staat een complex type "open te breken" en de interne stukken eruit te halen — het krachtigste gereedschap voor het schrijven van types die zich aanpassen aan andere types.