v-model creëert two-way binding tussen een formulierinvoer en een stuk state: de invoer toont de waarde van de state, en het bewerken van de invoer werkt de state bij — automatisch, in beide richtingen.
<script setup>
import { ref } from "vue";
const name = ref("");
</script>
<template>
<input v-model="name" />
<p>You typed: {{ name }}</p> <!-- updates live as you type -->
</template>
Onder de motorkap combineert een bind en een listener:
v-model:value@input<!-- these two are equivalent -->
<input v-model="name" />
<input :value="name" @input="name = $event.target.value" />
Dus het is geen magie — gewoon een handige afkorting voor het bind-en-update patroon.
<template>
<input v-model="text" /> <!-- text -->
<textarea v-model="message" />
<input type="checkbox" v-model="agreed" /> <!-- boolean -->
<input type="radio" value="a" v-model="choice" />
<select v-model="selected">...</select>
</template>
Vue kiest de juiste eigenschap/event voor elk type besturingselement (value/input, checked/change, enz.).
<input v-model.trim="name" /> <!-- auto-trim whitespace -->
<input v-model.number="age" /> <!-- cast to a number -->
<input v-model.lazy="text" /> <!-- sync on `change` instead of every keystroke -->
<!-- a component can support v-model via a `modelValue` prop + `update:modelValue` event -->
<CustomInput v-model="name" />
<!-- equivalent to :model-value="name" @update:model-value="name = $event" -->
Hiermee kunt u herbruikbare invoercomponenten bouwen die met v-model werken net als native invoer (Vue 3 ondersteunt zelfs meerdere benoemde v-models: v-model:title, v-model:body).
v-model is de hoeksteen van formulieren in Vue — het elimineert de handmatige waardebinding + event-handling boilerplate voor bidirectionele gegevensstroom.
Dat het desugars naar :value + @input begrijpen ontmystificeert het en verklaart hoe je v-model op je eigen componenten implementeert, terwijl modifiers (.trim/.number/.lazy) veelvoorkomende invoerverwerkingsbehoeften declaratief afhandelen.