ਉਹ ਲਚਕ ਜੋ GraphQL ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ DoS surface ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ client ਇੱਕ query ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ nest ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ call ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ lists ਮੰਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਹੋ — depth limits, complexity/cost analysis, rate limiting, ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਂ auth — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ query language ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
Bomb
user friends friends friends friends name
first argument ਦੁਆਰਾ weight ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੁੱਲ ਇੱਕ budget ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ execution ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਦ ਕਰੋ। ਇਹ raw depth ਨਾਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ list breadth ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।import depthLimit from "graphql-depth-limit";
import costAnalysis from "graphql-cost-analysis";
const server = new ApolloServer({
schema,
validationRules: [
depthLimit(7), // block deep nesting
costAnalysis({ maximumCost: 1000 }), // block broad/expensive queries pre-execution
],
});
ਇੱਕ ਵਾਰ authenticate ਕਰੋ (context ਵਿੱਚ token validate ਕਰੋ), ਫਿਰ per field/resolver authorize ਕਰੋ — ਕਦੇ ਵੀ client 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ fields ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ। Resolvers ਵਿੱਚ ਜਾਂ GraphQL Shield ਵਰਗੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚਾਂ ਕਰੋ, ਅਤੇ production ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ introspection schema ਜਾਂ verbose stack traces ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕਰੋ।
REST endpoints ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ bounded ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਇਕਲੌਤੀ GraphQL query ਨਹੀਂ। Senior interviewer cost-based ਸੋਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ — depth ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਪਰ ਨਾਕਾਫ਼ੀ, complexity analysis ਨਾਲੇ persisted queries ਅਸਲ ਜਵਾਬ ਹੈ — ਅਤੇ per-resolver authorization ਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ।
ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਵਾਬਾਂ ਨਾਲ IT ਇੰਟਰਵਿਊ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ — ਜੂਨੀਅਰ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਤੱਕ।
ਦਾਨ ਕਰੋ