SwiftUI ਐਪਲ ਦਾ declarative UI framework ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦਿੱਤੇ state ਲਈ UI ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ framework ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ render ਅਤੇ update ਕਰਨਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ UIKit ਵਾਂਗ views ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ mutate ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ — ਤੁਸੀਂ state ਬਦਲਦੇ ਹੋ ਅਤੇ UI ਆਪਣੇ-ਆਪ re-render ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ view protocol ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ computed property ਤੋਂ ਆਪਣਾ content return ਕਰਦੀ ਹੈ। view ਦੀਆਂ properties ਦਾ ਇੱਕ pure function ਹੈ।
Viewbodybodystruct Counter: View {
@State private var count = 0 // source of truth
var body: some View { // opaque return type
VStack(spacing: 12) {
Text("Count: \(count)") // re-reads count each render
Button("Increment") {
count += 1 // mutating state triggers re-render
}
}
}
}
some View ਇੱਕ opaque return type ਹੈ: ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ concrete View type, ਜੋ compiler ਦੁਆਰਾ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।" ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ nested view types ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖੇ return ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ performance ਲਈ type ਨੂੰ static ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
label.text = "Count: \(count)" — ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ push ਕਰਦੇ ਹੋ।Text("Count: \(count)") — ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਵਾਰ declare ਕਰਦੇ ਹੋ; ਜਦੋਂ count ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ framework body ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ invoke ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ diff ਕਰਦਾ ਹੈ।Views ਹਲਕੇ structs ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ state ਤਬਦੀਲੀ 'ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਣ ਲਈ ਸਸਤੇ। SwiftUI ਹੇਠਲੇ render tree ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ਰਕਾਂ ਨੂੰ apply ਕਰਦਾ ਹੈ।
declarative model UIKit ਦੇ ਉਸ ਪੂਰੇ bug-ਵਰਗ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ UI data ਨਾਲੋਂ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ body ਹਰ state ਤਬਦੀਲੀ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ — ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਸਤਾ pure function ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — SwiftUI ਵਿੱਚ state ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ performance ਤੱਕ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਵਾਬਾਂ ਨਾਲ IT ਇੰਟਰਵਿਊ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ — ਜੂਨੀਅਰ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਤੱਕ।
ਦਾਨ ਕਰੋ