Generics ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੁਆਰਾ ਪੈਰਾਮੀਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪੁਨਃ ਵਰਤਣਯੋਗ ਕੋਡ ਲਿਖਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ — ਇਕ "ਕਿਸਮ ਵੇਰੀਏਬਲ" ਜੋ ਕੋਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਮ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਪੁਨਰ ਵਰਤੋਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ (any ਵਿਕਲਪ ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।
(): { arr[]; }
first<T>(: T[]): T { arr[]; }
n = ([, , ]);
s = ([, ]);
T ਇਕ ਪਲੇਸਹੋਲਡਰ ਹੈ; TypeScript ਇਸਨੂੰ ਆਰਗੂਮੈਂਟ ਤੋਂ ਅਨੁਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਰਿਟਰਨ ਕਿਸਮ ਸਟੀਕ ਹੈ — first([1,2]) ਇਕ number ਦਿੰਦਾ ਹੈ, any ਨਹੀਂ।
interface ApiResponse<T> { data: T; status: number; }
const res: ApiResponse<User> = await getUser(); // res.data is User
class Box<T> {
constructor(private value: T) {}
get(): T { return this.value; }
}
const box = new Box(123); // Box<number>
function pair<K, V>(k: K, v: V): [K, V] { return [k, v]; }
pair("id", 42); // [string, number]
Generics ਲਗਭਗ ਹਰ ਪੁਨਰ ਵਰਤਣਯੋਗ ਖਿਲਾਸ ਨੂੰ TypeScript ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: Array<T>, Promise<T>, Map<K,V>, React ਦਾ useState<T>, ਡੇਟਾ-ਫਿੱਚਿੰਗ ਸਹੂਲਤਾਂ, ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ।
ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦਕਿ ਪੂਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅੰਤ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤਕ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹਿਂਦੀ ਹੈ — ਇਨਪੁਟ ਅਤੇ ਆਉਟਪੁਟ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਿਟਾਇਆ ਨਹੀਂ।