N-Tier mimarisi, sistemi genellikle farklı sunucularda veya sunucu gruplarında çalışan ve ağ üzerinden iletişim kuran ayrı dağıtım katmanlarına böler. Yaygın düzende üç katman vardır: web, iş mantığı ve veri.
Temel ayrım şudur: layer kod sorumluluklarını, tier ise dağıtım konumlarını ayırır. Bir dağıtım katmanı birkaç kod katmanı içerebilir. Uygulama içinde üç klasör oluşturmak onu üç tier'lı sistem yapmaz.
Katmanlar ayrı dağıtılır, ancak bir katmanın tek sunucu olması gerekmez. Örneğin web katmanı birçok kullanıcıya aynı anda hizmet vermek için birden fazla örnek çalıştırabilir.
Bir izin yönetim sistemi düşünün: Çalışan web sitesinden talep gönderir. Web katmanı bilgiyi alır ve iş mantığı katmanının API'sini ağ üzerinden çağırır. İş mantığı katmanı çalışanın izin hakkını veritabanından alır, talebi kontrol eder ve geçerliyse onay için kaydeder.
Sonuç görüntülenmek üzere web katmanına döner. Bu tasarımda tarayıcı doğrudan veritabanına bağlanmaz; veri okuma ve yazma isteklerini iş mantığı katmanı yönetir.
Web katmanı aşırı yüklenirse hemen iş sunucusu eklemeden yeni web sunucuları eklenebilir. Ancak darboğaz veritabanıysa web kapasitesini artırmak bu nedeni çözmez.
N-Tier mimarisi web, iş işleme ve veri için ayrı kaynak yönetimi veya erişim denetimleri gereken sistemlere uygundur. Geleneksel kurumsal sistemlerde de yaygındır. Küçük uygulamada yeni katmanı ancak faydası ek iletişim ve operasyon karmaşıklığını karşılıyorsa ekleyin.
Junior'dan Senior'a detaylı cevaplarla bir BT mülakat soruları kütüphanesi.
Bağış Yap