Generics, bir tür tarafından parametrelendirilmiş yeniden kullanılabilir kod yazmanızı sağlar — kod kullanıldığında doldurulacak bir "tür değişkeni". Tür güvenliğini kaybetmeden yeniden kullanılabilirlik sağlarlar (any alternatifi bunu kaybeder).
(): { arr[]; }
first<T>(: T[]): T { arr[]; }
n = ([, , ]);
s = ([, ]);
T bir yer tutucudur; TypeScript bunu argümandan çıkarır, bu nedenle dönüş türü kesindir — first([1,2]) bir number verir, any değil.
interface ApiResponse<T> { data: T; status: number; }
const res: ApiResponse<User> = await getUser(); // res.data is User
class Box<T> {
constructor(private value: T) {}
get(): T { return this.value; }
}
const box = new Box(123); // Box<number>
function pair<K, V>(k: K, v: V): [K, V] { return [k, v]; }
pair("id", 42); // [string, number]
Generics TypeScript'teki neredeyse her yeniden kullanılabilir soyutlamayı güçlendirir: Array<T>, Promise<T>, Map<K,V>, React'in useState<T>, veri getirme yardımcı programları ve koleksiyonlar.
Bir uygulamayı birçok tür için çalışmaya izin verirler ve başından sonuna kadar tam tür bilgisini korurlar — giriş ve çıkış türleri arasındaki ilişki korunur, silinmez.