Her ikisi de bir öğeyi koşullu olarak gösterir, ancak bunu farklı şekillerde yaparlar — v-if öğeyi DOM'dan ekler/kaldırır; v-show onu DOM'da tutar ve CSS displayını açıp kapatır.
<template>
<p v-if="isVisible">Rendered only when true (removed from DOM when false)</p>
<p v-show="isVisible">Always in the DOM; just display:none when false</p>
</template>
<!-- v-if="false" → the element doesn't exist at all -->
<!-- (nothing in the DOM) -->
<!-- v-show="false" → the element exists but is hidden -->
<p style="display: none">...</p>
v-if yüksek açıp kapatma maliyetine sahiptir (öğeleri ve bileşenlerini oluşturur/yok eder, her seferinde yaşam döngüsü kancalarını çalıştırır) ancak koşul false olduğunda sıfır maliyete sahiptir (hiçbir şey render edilmez).v-show yüksek başlangıç maliyetine sahiptir (gizli olsa bile her zaman render edilir) ancak ucuz açıp kapatma (sadece CSS değişikliği).Toggles often (tabs, dropdowns) → v-show (cheap to flip)
Rarely changes / may never render → v-if (skip rendering entirely)
Expensive content rarely shown → v-if (don't pay to build it)
<template>
<p v-if="status === 'loading'">Loading...</p>
<p v-else-if="status === 'error'">Error!</p>
<p v-else>Done</p>
</template>
v-if v-else-if/v-else zincirlerini destekler; v-show desteklemez (sadece bir öğeyi açıp kapatır).
v-show <template> sarmalayıcılarında çalışmaz (üzerine display ayarlanacak bir öğe yoktur); v-if çalışır.
Doğru seçimi yapmak gerçek bir performans kararıdır: sık sık açıp kapatılan şeyler için v-show (DOM kalır, açıp kapatma ucuzdur), koşullu/nadir ya da pahalı şeyler için v-if (ihtiyaç olana kadar render etme).
Yanlış seçim — örneğin normalde gizli ağır içerikte v-show — render işini boşa harcar.