Τι είναι ένας αφηρημένος τύπος δεδομένων (ADT) και γιατί να τον χωρίσουμε από την υλοποίησή του;

Question

Accepted Answer

Ένας **αφηρημένος τύπος δεδομένων** ορίζει ένα σύνολο τιμών και τις **λειτουργίες** που επιτρέπονται σε αυτές, περιγραφόμενες καθαρά με **συμπεριφορά** — όχι με κώδικα. Η υλοποίηση είναι η συγκεκριμένη δομή (array, linked list, tree) που υλοποιεί αυτή τη συμπεριφορά.

## Το ίδιο ADT, διαφορετικές υλοποιήσεις

```text
ADT "Queue":  enqueue, dequeue, peek  (FIFO contract)

Implementation A: array + two indices (ring buffer)
Implementation B: doubly linked list with head/tail pointers
Both honor the SAME contract; cost profiles differ.
```

## Γιατί να τα χωρίσουμε

```python
# Callers depend on the CONTRACT, not the internals
class Stack:
    def push(self, x): ...
    def pop(self): ...
    def peek(self): ...
# Swap a list for a linked list internally — callers never change.
```

## Κοινά ADT και τυπικές υλοποιήσεις

| ADT | Κοινές υλοποιήσεις |
|---|---|
| List | dynamic array, linked list |
| Stack | array, linked list |
| Queue | ring buffer, linked list |
| Map | hash table, balanced tree |
| Priority Queue | binary heap |

## Γιατί αυτό έχει σημασία

Ο προγραμματισμός σύμφωνα με ένα ADT (μια διεπαφή) διατηρεί τον κώδικα ευέλικτο: μπορείτε να βελτιστοποιήσετε την υλοποίηση αργότερα χωρίς να σπάσετε τους καλούντες.

Επίσης οξύνει τη συλλογιστική — αποφασίζετε πρώτα *ποια συμπεριφορά* χρειάζεστε, στη συνέχεια επιλέγετε τη φθηνότερη δομή που την παρέχει.

ADT	Κοινές υλοποιήσεις
List	dynamic array, linked list
Stack	array, linked list
Queue	ring buffer, linked list
Map	hash table, balanced tree
Priority Queue	binary heap