Στη Ruby, όλα είναι αντικείμενα — συμπεριλαμβανομένων των αριθμών, των συμβολοσειρών, του nil, του true/false, και ακόμη και των ίδιων των κλάσεων. Κάθε τιμή έχει μεθόδους που μπορείτε να καλέσετε σε αυτήν, και δεν υπάρχουν πρωτόγονοι τύποι (σε αντίθεση με Java/C# που έχουν πρωτόγονους τύπους τιμών). Η συνέπεια αυτή είναι ένα βασικό μέρος του σχεδιασμού της Ruby.
42.even? # true — Integer is an object with methods
42.times { ... } # call a method on a number
(-5).abs # 5
3.14.round # 3
nil.to_s # "" — even nil is an object (NilClass)
nil.nil? # true
true.class # TrueClass — booleans are objects too
"hello".length # strings are objects
Σε αντίθεση με τις γλώσσες που έχουν πρωτόγονους τύπους, στη Ruby το 42 είναι ένα πλήρες αντικείμενο (μια παρουσία Integer) — καλείτε μεθόδους απευθείας σε αυτό (42.even?, 42.times). Ακόμη και το nil, το true, και το false είναι αντικείμενα με τις δικές τους κλάσεις και μεθόδους.
String.class # Class — a class is itself an object (an instance of Class)
42.class # Integer
42.class.class # Class
Integer.ancestors # [Integer, Numeric, Comparable, Object, ...] — the class hierarchy
Ακόμη και οι κλάσεις είναι αντικείμενα (παρουσίες της Class) — κάτι που επιτρέπει την ισχυρή μετα-προγραμματισμό της Ruby (μπορείτε να χειραγωγήσετε τις κλάσεις κατά την εκτέλεση).
42.is_a?(Object) # true — everything ultimately descends from Object
# the hierarchy: BasicObject → Object → ... → your value
# so EVERY object shares common methods (class, methods, respond_to?, etc.)
# because everything is an object, the same patterns work everywhere
[1, 2, 3].map(&:to_s) # call to_s on each
any_value.respond_to?(:upcase) # ask any object if it has a method
Η κατανόηση ότι "όλα είναι αντικείμενα" είναι θεμελιώδης για την κατανόηση του σχεδιασμού και της συνέπειας της Ruby, και είναι ένα από τα ορίζοντα χαρακτηριστικά της γλώσσας.
Σε αντίθεση με τις γλώσσες που έχουν πρωτόγονους τύπους (Java/C# όπου οι αριθμοί και τα boolean είναι πρωτόγονοι τύποι τιμών, όχι αντικείμενα), η Ruby αντιμετωπίζει όλα — αριθμούς, συμβολοσειρές, nil, boolean, και ακόμη και τις ίδιες τις κλάσεις — ως αντικείμενα με μεθόδους που μπορείτε να καλέσετε.
Αυτή η αγνή αντικειμενοστραφής συνέπεια έχει πρακτικές συνέπειες: μπορείτε να καλέσετε μεθόδους απευθείας σε οποιαδήποτε τιμή (42.even?, nil.to_s, 42.times), τα ίδια αντικειμενοστραφή σχέδια λειτουργούν ομοιόμορφα σε όλες τις τιμές (χωρίς ειδική χειραγώγηση για "πρωτόγονα"), και κάθε αντικείμενο μοιράζεται κοινές μεθόδους που κληρονομούνται από το Object.
Κρίσιμα, το γεγονός ότι οι κλάσεις είναι αυτές οι ίδιες αντικείμενα (παρουσίες της Class) είναι αυτό που επιτρέπει τη δυνατή μετα-προγραμματισμό της Ruby — μπορείτε να επιθεωρήσετε και να χειραγωγήσετε τις κλάσεις κατά την εκτέλεση, κάτι που υποστηρίζει μεγάλο μέρος της ευελιξίας της Ruby και πλαισίων όπως η Rails.
Η κατανόηση αυτής της αρχής εξηγεί γιατί ο κώδικας Ruby μπορεί να καλέσει μεθόδους σε οποιοδήποτε, γιατί η γλώσσα νιώθει τόσο συνεπής και ομοιόμορφη, και πώς είναι δυνατή η μετα-προγραμματισμό.
Είναι μια βασική εννοιολογική βάση που διακρίνει τη Ruby από τις γλώσσες με δυαδικότητα πρωτόγονων/αντικειμένων, και η κατανόησή της είναι απαραίτητη για την κατανόηση της κομψής συνέπειας της Ruby, του στυλ της καλώντας μεθόδους σε όλα, και των δυνατοτήτων της μετα-προγραμματισμού — κάνοντάς τη σημαντική, θεμελιώδη γνώση για τη δουλειά με τη γλώσσα και ένα συχνό σημείο που καταγράφει την ιδιαίτερη αντικειμενοστραφή φύση της Ruby.