Cathain ba cheart duit getters agus setters a úsáid (agus cathain a bheith i do dhíobháil)?

Question

Accepted Answer

Nochtann getters/setters rochtain rialaithe ar réimsí, ach is frith-phatrún a bhíonn ann i ngnáth-nós ceann a chur leo *i ndiaidh gach réimse*. An ceist bhunúsach is ea: an gcuireann an t-inrochtain luach leis, nó nach bhfuil ann ach réimse poiblí a athnochtadh le céimeanna breise?

## Cathain a bhíonn setter i bhfeidhm

```java
public class Thermostat {
    private int target;
    public void setTarget(int t) {     // setter adds VALIDATION
        if (t < 5 || t > 30)
            throw new IllegalArgumentException("out of range");
        this.target = t;
    }
    public int getTarget() { return target; }
}
```

Ans an seo, forghníomhnaíonn an setter neamhionathlann — is fiú é.

## Cathain nach mbíonn ann ach torann

```java
// Anti-pattern: "encapsulation theatre"
public class Point {
    private int x, y;
    public int getX() { return x; }    public void setX(int x){ this.x=x; }
    public int getY() { return y; }    public void setY(int y){ this.y=y; }
}
// This is no safer than public fields — and now x,y can change anytime.
```

## Meoin níos fearr: ordaigh, ná fiafraigh

In ionad an stáit a nochtadh ionas gur féidir le glaochanna é a ionramháil, nochtaigh an *iompar*:

```java
account.withdraw(100);          // ✅ behavior protects the rule
// vs
account.setBalance(account.getBalance() - 100);  // ❌ logic leaks to caller
```

## Cén fáth a bhíonn tábhacht ann

Ní hé setter ar gach réimse ach beagáinín níos fearr ná an réimse a dhéanamh poiblí — tugann sé mothúchán bréige dhruichte ionad ceart fhíor agus ligean d'aon ghlaoch an stát a athrú go saor.

An dearadh a dhéanamh timpeall ar iompar ("ordaigh, ná fiafraigh") a choinníonn na neamhionathláin taobh istigh den rudaire, a laghdaíonn an nasc, agus a nochtann go minic gur ba chóir do go leor réimsí a bheith doshrianaithe gan setter ar chor ar bith.