ઑબ્જેક્ટ-ઓરિએન્ટેડ પ્રોગ્રામિંગ (OOP) એક પેરાડાઇમ છે જે કોડને ઑબ્જેક્ટ્સ ની આસપાસ સંગઠિત કરે છે — સ્ટેટ (ડેટા) અને બિહેવિયર (મેથડ્સ) ના બંડલ્સ — સ્ટેન્ડલોન ફંક્શન્સ અને ગ્લોબલ ડેટાની જગાએ. ક્લાસ બ્લુપ્રિન્ટ છે; ઑબ્જેક્ટ તેમાંથી બનાવેલ ઇનસ્ટન્સ છે.
તમે સમસ્યાને સહકાર કરતી ઑબ્જેક્ટ્સના સમૂહ તરીકે મોડેલ કરો છો, દરેક તેના પોતાના ડેટા માટે જવાબદાર છે. કોડ કે જેને તે ડેટાની જરૂર છે, તેનું ડેટા સીધું લેવા કરતાં ઑબ્જેક્ટને કંઈક કરવાનું કહે છે.
class BankAccount:
def __init__(self, owner, balance=0):
self.owner = owner # state held by the object
self._balance = balance # convention: leading _ = internal
def deposit(self, amount): # behavior that owns the data
self._balance += amount
def balance(self):
return self._balance
acct = BankAccount("Mai") # acct is an OBJECT (instance)
acct.deposit(100) # ask the object to act on its own state
print(acct.balance()) # 100
ડેટા (_balance) અને તેને બદલતા નિયમો (deposit) એક સાથે જીવે છે, તેથી ઑબ્જેક્ટ આંતરિક રીતે સુસંગત રહે છે.
OOP Java, C# અને Python જેવી મુખ્ય ભાષાઓમાં પ્રભાવશાળી પેરાડાઇમ છે, તેથી તેને વાંચવું અને લખવું એ આધારશીલ કૌશલ્ય છે.
સ્ટેટને બિહેવિયર સાથે બંડલ કરવું તે જ છે જે મોટી સિસ્ટમ્સને નેવિગેટ કરવા યોગ્ય બનાવે છે: તમે એક સમયે એક ઑબ્જેક્ટ વિશે વિચાર કરો છો સર્વત્ર ગ્લોબલ ડેટા ફ્લો ટ્રેક કરવાની જગાએ.