MongoDB სქემის დიზაინი ეფუძნება ერთ ძირითად გადაწყვეტილებას: embedding (დაკავშირებული მონაცემების დოკუმენტის შიგნით შენახვა) vs referencing (დაკავშირებული მონაცემების ცალკე დოკუმენტებში/კოლექციებში შენახვა მითითებებით). SQL-ის ნორმალიზაციის საწინააღმდეგოდ, MongoDB დიზაინი ოპტიმიზირებულია იმის მიხედვით, თუ როგორ ხდება მონაცემების წვდომა.
Embedding — დაკავშირებული მონაცემების ერთად შენახვა
{
: (),
: ,
: { : , : },
: [
{ : , : },
{ : , : }
]
}
