Object-Oriented Programming (OOP) ialah paradigma yang mengorganisir kod di sekitar objek — bundel keadaan (data) dan perilaku (kaedah) — daripada seputar fungsi kendiri dan data global. Kelas ialah cetak biru; objek ialah contoh konkret yang dibuat daripadanya.
Anda memodelkan masalah sebagai satu set objek yang bekerjasama, masing-masing bertanggungjawab untuk datanya sendiri. Kod yang memerlukan data itu meminta objek untuk melakukan sesuatu daripada mengaksesnya secara langsung.
class BankAccount:
def __init__(self, owner, balance=0):
self.owner = owner # state held by the object
self._balance = balance # convention: leading _ = internal
def deposit(self, amount): # behavior that owns the data
self._balance += amount
def balance(self):
return self._balance
acct = BankAccount("Mai") # acct is an OBJECT (instance)
acct.deposit(100) # ask the object to act on its own state
print(acct.balance()) # 100
Data (_balance) dan peraturan yang mengubahnya (deposit) hidup bersama, jadi objek tetap konsisten secara dalaman.
OOP ialah paradigma dominan dalam bahasa arus perdana seperti Java, C# dan Python, jadi membaca dan menulisnya ialah kemahiran asas.
Mengbungkus keadaan dengan perilaku adalah apa yang membuat sistem besar boleh dinavigasi: anda membuat alasan tentang satu objek pada satu masa daripada menjejak aliran data global di mana-mana.