Routing URL (URLconf) mapuje przychodzące żądania URL na widoki, które je obsługują. Django dopasowuje żądany adres URL do listy wzorców i wywołuje odpowiadający widok, wyodrębniając wszystkie parametry z adresu URL.
django.urls path
. views
urlpatterns = [
path(, views.home, name=),
path(, views.article_list, name=),
path(, views.article_detail, name=),
path(, views.by_slug, name=),
]
Każdy path() mapuje wzorzec URL na funkcję widoku. Django próbuje je od góry do dołu i używa pierwszego dopasowania.
path("articles/<int:pk>/", views.article_detail) # captures an integer as `pk`
# the view receives the captured value as a parameter
def article_detail(request, pk): # pk = 5 for /articles/5/
article = Article.objects.get(pk=pk)
Konwertery ścieżek (<int:pk>, <slug:slug>, <str:name>, <uuid:id>) przechwytują i konwertują części adresu URL, przekazując je do widoku jako argumenty.
path("articles/<int:pk>/", views.article_detail, name="detail") # the `name`
# generate URLs by NAME instead of hardcoding them — DRY and refactor-safe
from django.urls import reverse
url = reverse("detail", kwargs={"pk": 5}) # → "/articles/5/"
redirect("detail", pk=5) # in views
<!-- in templates -->
<a href="{% url 'detail' pk=article.pk %}">Read more</a>
Nazwane adresy URL są kluczowe: odnosząc się do adresów URL poprzez ich name (via {% url %} w szablonach i reverse() w kodzie) zamiast hardcodować ścieżki, możesz zmienić strukturę adresu URL w jednym miejscu bez przerywania każdego linku — praktyka DRY i bezpieczna dla refaktoryzacji.
# project urls.py — delegate to each app's URLconf
from django.urls import include, path
urlpatterns = [
path("blog/", include("blog.urls")), # /blog/... handled by the blog app
path("shop/", include("shop.urls")),
path("admin/", admin.site.urls),
]
include() deleguje prefiks adresu URL do własnego urls.py aplikacji, utrzymując routing modularny i niezależny dla każdej aplikacji.
Routing URL jest fundamentalny dla każdej aplikacji Django — definiuje strukturę adresu URL witryny i określa, jak żądania trafiają do właściwego widoku.
Zrozumienie go jest niezbędną wiedzą codzienną: wiedza o tym, jak definiować wzorce adresów URL, przechwytywać i konwertować parametry z adresów URL (konwertery ścieżek takie jak <int:pk>) oraz organizować routing modularnie za pomocą include() (delegowanie do URLconfs dla aplikacji) jest niezbędne do budowania dowolnej aplikacji wielostronicowej lub API.
Krytycznie ważna jest praktyka nazwanego URL / rozwiązywania odwrotnego — odnosząc się do adresów URL poprzez ich name via {% url %} i reverse() zamiast hardcodować ścieżki — która ucieleśnia filozofię DRY Django i jest głównym wygrana w zakresie manutenancji: pozwala na zmianę struktury adresów URL w jednym miejscu bez szukania i aktualizowania każdego hardcodowanego linku w szablonach i kodzie.
To jest najlepca praktyka, która wyróżnia dobrze zbudowane projekty Django od kruchych.
Routing URL łączy punkt wejścia (adresy URL) z logiką (widokami), uzupełniając obraz obsługi żądań wraz z modelami i szablonami, czyniąc go podstawowym, obowiązkowym materiałem do organizacji i utrzymania dowolnej aplikacji Django.