Python obsługuje błędy za pomocą bloków try/except, plus opcjonalnie else i finally. Python przyjmuje zasadę EAFP — "Easier to Ask Forgiveness than Permission" — preferując próbę wykonania operacji i obsługę wyjątków zamiast wcześniejszego sprawdzania warunków.
try:
result = risky_operation()
except ValueError as e: # catch a SPECIFIC exception type
print(f"bad value: {e}")
except (KeyError, IndexError): # catch multiple types
print("lookup failed")
except Exception as e: # catch-all (use sparingly, last)
print(f"unexpected: {e}")
else:
print("ran only if NO exception occurred")
finally:
cleanup() # ALWAYS runs (success or failure)
except SpecificError — łapanie określonych typów (preferowane zamiast ogólnego catch-all).else — wykonuje się tylko jeśli nie został zgłoszony wyjątek.finally — zawsze się wykonuje (czyszczenie, zwalnianie zasobów), nawet jeśli wyjątek się rozprzestrzenia.# LBYL ("Look Before You Leap") — check first
if key in my_dict:
value = my_dict[key]
# EAFP ("Easier to Ask Forgiveness") — try it, handle failure — more Pythonic
try:
value = my_dict[key]
except KeyError:
value = default
Python idiomatycznie preferuje EAFP — próbę operacji i obsługę wyjątku — co unika warunków wyścigu i jest często czystsze niż wstępne sprawdzanie.
if amount < 0:
raise ValueError("amount must be positive") # raise a built-in
class InsufficientFundsError(Exception): # custom exception type
pass
raise InsufficientFundsError("balance too low")
# ❌ bare except hides bugs (catches EVERYTHING, even typos/KeyboardInterrupt)
try: ...
except: pass
# ✅ catch specific exceptions; re-raise what you can't handle
try: ...
except ValueError as e:
logger.error(e)
raise # re-raise to propagate
✓ Catch SPECIFIC exceptions, not bare except
✓ Don't silently swallow errors (except: pass) — log or handle them
✓ Use finally / context managers (with) for cleanup
✓ Raise meaningful, specific exception types
Solid obsługa wyjątków jest niezbędna dla niezawodnych programów, a podejście Pythona ma charakterystyczne idiomy warte poznania: struktura try/except/else/finally, filozofia EAFP (spróbuj-i-obsługuj zamiast sprawdzaj-najpierw, co jest bardziej pythonicze i unika warunków wyścigu), łapanie określonych wyjątków (nie ogólne except, które ukrywa błędy), oraz używanie finally/context managers do czyszczenia.
Zrozumienie tego zapobiega zarówno awariom z obsługiwanym wyjątkami, jak i subtelnym, trudnym do debugowania problemom spowodowanym zbyt szeroką lub niezauważaną obsługą wyjątków — częstej przyczynie niezawodnego kodu.