Czym jest unia zdyskryminowana i dlaczego jest tak potężna?

Question

Accepted Answer

**Unia zdyskryminowana (otagowana)** to unia typów obiektów, które wszystkie współdzielą wspólne pole literalne — **dyskryminator** — którego kompilator używa do rozróżnienia wariantów i bezpiecznego zawężenia.

```ts
type Result =
  | { status: "loading" }
  | { status: "success"; data: string }
  | { status: "error"; message: string };
```

Każdy członek ma pole `status` będące literałem. Sprawdzenie go zawęża typ do dokładnie jednego wariantu, odblokowując pola tego wariantu:

```ts
function render(r: Result) {
  switch (r.status) {
    case "loading": return "...";
    case "success": return r.data;     // ✅ data exists only here
    case "error":   return r.message;  // ✅ message exists only here
  }
}
```

Jeśli spróbujesz dostępu do `r.data` w przypadku `loading`, pojawi się błąd kompilacji — system typów sprawia, że nieprawidłowe kombinacje są *niemożliwe do reprezentacji*.

## Dlaczego to ważne

```ts
function render2(r: Result): string {
  switch (r.status) {
    case "loading": return "...";
    case "success": return r.data;
    case "error":   return r.message;
    default:
      const _exhaustive: never = r; // ✅ if you add a variant and forget a case, this errors
      return _exhaustive;
  }
}
```

Przypisanie `never` zmusza cię do obsługi każdego przypadku — dodaj nowy status, a kompilator wskaże każdy switch, który trzeba zaktualizować.

## Dlaczego to ważne

Unii zdyskryminowane to idiomat do modelowania stanów (loading/success/error), zdarzeń/akcji (reducery Redux) i wszelkich danych typu "jeden z kilku kształtów".

Czynią stany nieprawidłowe niemożliwymi do reprezentacji i, dzięki trikowi `never`, dają ci sprawdzanie wyczerpującości w czasie kompilacji — ogromną wygraną w bezpieczeństwie w porównaniu z luźnym modelowaniem `boolean`/opcjonalnych pól.