เมื่อ AI ดูดซับการพิมพ์ประจำ คุณค่าจะเลื่อนไปยังทักษะที่ตัดสิน ว่าจะสร้างอะไรและมันถูกต้องหรือไม่ ทักษะเหล่านี้สำคัญมาตลอด AI เพียงแค่ขจัดงานจุกจิกที่เคยซ่อนการขาดหายของมันไว้ แก่นเรื่องคือ รสนิยมและวิจารณญาณ การรู้ว่าสิ่งที่ดีเป็นอย่างไรและสามารถปกป้องมันได้
ทั้งหมดนี้ลดทอนลงเป็น วิจารณญาณ ความสามารถในการมองผลลัพธ์แล้วบอกได้ว่ามันดีจริงหรือไม่ ปลอดภัย ดูแลรักษาได้ ถูกต้อง เหมาะสมกับบริบท AI สามารถผลิตทางเลือกได้ร้อยอย่าง รสนิยมคือสิ่งที่เลือกอันที่ถูกต้องและปฏิเสธที่เหลือ
เมื่อการผลิตโค้ดมีราคาถูก คอขวดจะเลื่อนไปที่ การกำกับและการประเมิน developer ที่เจริญรุ่งเรืองไม่ใช่ผู้ที่พิมพ์เร็วที่สุด แต่เป็นผู้ที่ตีกรอบปัญหาได้ดี review อย่างเข้มงวด และมีวิจารณญาณที่จะแยกแยะของดีออกจากของที่แค่ดูน่าเชื่อถือ การจงใจสร้างทักษะระดับสูงเหล่านี้ แทนที่จะพึ่ง AI ในการผลิตเพียงอย่างเดียว คือสิ่งที่ทบต้นตลอดอาชีพการงาน