Πώς λειτουργεί το DNS resolution;

Question

IT Interview Practice · Accepted Answer

Το **DNS** (Domain Name System) είναι ο τηλεφωνικός κατάλογος του internet: μεταφράζει ένα αναγνώσιμο από άνθρωπο όνομα όπως το `example.com` σε μια διεύθυνση IP όπως η `93.184.216.34`. Το resolution είναι μια ιεραρχική αναζήτηση, που συνήθως γίνεται για σένα από έναν **recursive resolver** (του ISP σου ή έναν δημόσιο όπως ο 8.8.8.8) ο οποίος διατρέχει το δέντρο των **authoritative** name servers για λογαριασμό σου:

```text
Browser ──▶ Recursive Resolver ──▶ Root (.)          "ask .com's servers"
                     │        ◀──
                     ├────────▶ TLD (.com)            "ask example.com's servers"
                     │        ◀──
                     └────────▶ Authoritative         "example.com = 93.184.216.34"
                                (example.com)   ◀──
Browser  ◀── 93.184.216.34
```

Ο resolver ρωτά τους **root** servers (που ξέρουν τους TLD servers), μετά τους **TLD** servers για το `.com` (που ξέρουν ποιος είναι authoritative για το `example.com`), και μετά τον **authoritative** server (που κρατά την πραγματική εγγραφή). Για να μην επαναλαμβάνεται αυτό κάθε φορά, τα αποτελέσματα γίνονται **cache** σε κάθε επίπεδο — browser, OS και resolver — με το καθένα να σέβεται το **TTL** (time-to-live) της εγγραφής. Ένα ζεστό cache κάνει resolve σε microseconds· ένα κρύο lookup μπορεί να κοστίσει αρκετά round trips.

Συχνοί **τύποι εγγραφών**: `A` (name → IPv4), `AAAA` (name → IPv6), `CNAME` (alias προς άλλο όνομα), `MX` (mail servers), `TXT` (αυθαίρετο κείμενο, χρησιμοποιείται για SPF/verification), και `NS` (delegates ένα zone). Μπορείς να επιθεωρήσεις το resolution απευθείας:

```bash
dig example.com A       # shows the A record and which server answered
```

## Γιατί έχει σημασία

Το DNS βρίσκεται στην κρίσιμη διαδρομή *κάθε* request που ξεκινά από ένα όνομα, οπότε ένας αργός ή κακορυθμισμένος resolver προσθέτει latency σε όλα. Οι συνεντευκτές συμπαθούν αυτή την ερώτηση επειδή αποκαλύπτει αν κατανοείς την **ιεραρχία και το caching** — τις δύο ιδέες που επιτρέπουν σε ένα παγκόσμιο, κατανεμημένο σύστημα να απαντά δισεκατομμύρια queries γρήγορα. Είναι επίσης συχνή πηγή πραγματικών περιστατικών production («πάντα το DNS φταίει»): ληγμένες εγγραφές, λάθος TTLs, ή καθυστερήσεις διάδοσης μετά από μια αλλαγή, οπότε το να ξέρεις πώς λειτουργούν το caching και το TTL είναι άμεσα πρακτικό.

Γιατί έχει σημασία

Σχετικές ερωτήσεις