રેટ લિમિટિંગ ક્લાયંટ સમય વિંડોમાં કેટલી વિનંતીઓ કરી શકે છે તેને મર્યાદિત કરે છે. તમે તેને બહુ સ્તરે લાગુ કરો છો કારણ કે પ્રત્યેક કંઈક અલગ જુએ છે, અને તમે તેને જે કોઈ દુર્વ્યવહાર કરનાર ને ઓળખે છે તે દ્વારા કી કરો છો.
રેટ લિમિટિંગ ક્લાયંટ સમય વિંડોમાં કેટલી વિનંતીઓ કરી શકે છે તેને મર્યાદિત કરે છે. તમે તેને બહુ સ્તરે લાગુ કરો છો કારણ કે પ્રત્યેક કંઈક અલગ જુએ છે, અને તમે તેને જે કોઈ દુર્વ્યવહાર કરનાર ને ઓળખે છે તે દ્વારા કી કરો છો.
429 Too Many Requests સાથે Retry-After return કરો તેથી clients હથોડી મારવાને બદલે નમ્રતાપૂર્વક પર્યાપ્તમાં પાછા જાય.# Define a shared-memory zone keyed by client IP.
# rate=10r/s = the steady refill rate (token bucket).
limit_req_zone $binary_remote_addr zone=api:10m rate=10r/s;
server {
location /api/ {
# burst=20: allow a short spike of 20 queued requests
# nodelay: serve the burst immediately instead of spacing it out
limit_req zone=api burst=20 nodelay;
# Return 429 (not the default 503) so clients see a rate-limit signal
limit_req_status 429;
proxy_pass http://backend;
}
}
અહીં દરેક IP 10 requests/second પર રિફિલ કરે છે, 20 સુધી burst કરી શકે છે, અને આગળ કંઈ પણ 429 મેળવે છે.
રેટ લિમિટિંગ Layer 7 floods, credential stuffing, અને runaway scrapers સામે તમારો સૌથી સસ્તો, હંમેશા-ચાલુ રક્ષણ છે. તેને સ્તર દીઠ કરવું (volume માટે edge, origin માટે proxy, બિઝનેસ લોજિક માટે app) અને તેને સાચી રીતે કી કરવું abusers ને બંધ કરે છે જ્યારે વાસ્તવિક users — અને legitimate bursts — પ્રવાહી થાય છે. વાસ્તવિક baselines થી limits સેટ કરવું તે છે જે તેને તમારા પોતાના નિર્માણના આઉટેજ બનતું રોકે છે.