Owahane sing bisa ditariki yaiku saka nulis saben baris kanthi tangan dadi ngarahake lan verifikasi sistem sing nggawe akeh kode. Suwene sing dikecilake nganggo boilerplate, luwih akeh babagan medhar apa sing kudu dibangun, ngekspresiken maksud kanthi presisi, lan ngiyakake kasilane iku bener. Metafora sing pas yaiku engineer minangka editor utawa orkestrator tinimbang panulis siji-sijine..
Sajak nepo kode sing ora sampeyan nulis, sampeyan kudu mangerteni mundhak luwih apik tinimbang yen sampeyan nulis dhewe. Sajak nedahake maksud kanthi presizi, sampeyan kudu duwe model solid babagan struktur data, kompleksitas, konkurensi, lan mode gagal. AI naikake lantai ing volume output nanging naikake standar ing pertimbangan — lan pertimbangan manggon ing fundamentals. Pengembang sing lirih saka dasar bisa ngasilake kode nanging ora bisa ngerti kapan iku salah.
Rasa takut yen AI nggawekake pengetahuan dalam ketinggalan balik. Sajak nulis rutine diotomati, pembeda dadi bagian sing paling angel diotomati: ngerti sistem cukup apik kanggo ngarahake lan verifikasi. Nayampahing diri ing fundamentals lan sense desain — dudu mung kaluwesan alat — yaiku apa sing njaga sampeyan berharga nalika peran munggah level abstraktion.