Garis kasebut prasaja: panggunaan sing sehat tegese sampeyan ngerti output lan bisa nuls dhéwé, mung luwih alon; panggunaan sing ora sehat tegese sampeyan ngirim kode sing ora bisa sampeyan jelaske utawa debug. AI kudu nyingkat pengetikan, ora ngganti pamikiran.
Aja nggabung apa sing sampeyan ora ngerti. Yen AI ngasilake apa-apa sing sampeyan ora bisa ngetik, iku tandha kanggo alon — takon yen AI jelaske kode, takon mengapa iku pilih API iki, utawa bangun maneh ing laku-laku luwih cilik nganti iku klik. Gunakake AI kanggo sinau bab iki, ora nglewati. Dalan paling cepet sing ninggalake sampeyan ora bisa njaga sistem dhéwé ora cepet; iku mung nundha biaya menyang sandhi paling awon.
Uji sing apik: bisa sampeyan busak AI sesuk lan tetep duwe kode iki? Yen ya, sampeyan nggunakakna kanggo luwih cepet. Yen ora, sampeyan nggunakakna kanggo ngindari masalah.
Pemahaman iku apa sing nggawakake sampeyan tanggung jawab kanggo kode. Sawise sampeyan kirim logika sing ora bisa sampeyan pikir, sampeyan ilang kemampuan kanggo debug, ngembangake, utawa mutusake apa iku bener — lan sampeyan nolak beban menyang reviewer lan pangopènan ing mangsa ngarep. Bahaya gabung iku skill atrophy: gumantung AI kanggo ngindari pemahaman lan sampeyan mandheg nggawe model mental sing ngidini sampeyan ketemu kesalahan. Kecepatan sing duwé ngerti nglumpukake ing karepmu; kecepatan sing tinimbang ngerti nglumpukake nglawan sampeyan.