Microkernel आर्किटेक्चर, ज्याला प्लगइन आर्किटेक्चरही म्हणतात, ॲप्लिकेशनचे मूलभूत सुविधा देणारा गाभा आणि अधिक सुविधा जोडणारे प्लगइन असे भाग करते. प्रत्येक सुविधा गाभ्यात टाकण्याऐवजी वापरकर्ते किंवा विकसक आवश्यक प्लगइन निवडू शकतात.
उदाहरणार्थ, टेक्स्ट एडिटर फाइल उघडणे आणि बदलणे या सुविधा देतो. प्लगइन शुद्धलेखन तपासणे किंवा दुसऱ्या प्रोग्रामिंग भाषेला आधार देणे जोडतात. इथे microkernel म्हणजे ॲप्लिकेशनची रचना, ऑपरेटिंग सिस्टिमचा कर्नल नव्हे.
प्लगइन ॲप्लिकेशनमध्ये नोंदणी करतात, त्यामुळे कोणत्या सुविधा उपलब्ध आहेत हे गाभ्याला कळते. रचनेनुसार नोंदणी ॲप्लिकेशन सुरू होताना किंवा प्लगइन बसवताना होऊ शकते.
अहवालाच्या ॲप्लिकेशनचा गाभा अहवाल निवडणे सांभाळतो, डेटा तयार करतो आणि निर्यातीचे बटण दाखवतो. PDF प्लगइन PDF निर्यातीची नोंदणी करते, तर स्प्रेडशीट प्लगइन स्वतःच्या स्वरूपाची नोंदणी करते.
वापरकर्ता PDF निवडतो तेव्हा गाभा अहवालाचा डेटा PDF प्लगइनकडे देतो. प्लगइन फाइल तयार करून निकाल परत देते, मग गाभा ती डाउनलोडसाठी उपलब्ध करतो.
दुसरे स्वरूप हवे असल्यास विकसक आधीचा करार पाळणारे प्लगइन बनवतात. नवीन गरज करारातून पूर्ण होत असेल तर प्रत्येक स्वरूपाची फाइल कशी बनवायची याचा तपशील गाभ्यात ठेवावा लागत नाही.
ही रचना एडिटर, CMS, विकास साधने आणि ग्राहकानुसार विस्तार असलेल्या सॉफ्टवेअरसाठी योग्य आहे. सामायिक सुविधा बऱ्यापैकी स्पष्ट असतील आणि विस्तार स्वतंत्रपणे बदलत असतील तर तिचा सर्वाधिक उपयोग होतो. कमी सुविधा आणि विस्ताराची गरज नसलेल्या ॲप्लिकेशनमध्ये प्लगइन व्यवस्था अनावश्यक गुंतागुंत वाढवू शकते.
सविस्तर उत्तरांसह IT मुलाखत प्रश्नांचे ग्रंथालय — Junior पासून Senior पर्यंत.
देणगी द्या