Receiver metody to wartość, na której ona operuje, zadeklarowana przed nazwą metody. Może to być value receiver (operuje na kopii) lub pointer receiver (operuje na oryginale, może go modyfikować). Prawidłowy wybór ma znaczenie zarówno dla poprawności (mutacja) jak i wydajności.
Counter { count }
Increment() {
c.count++
}
c := Counter{}
c.Increment()
fmt.Println(c.count)
Value receiver otrzymuje kopię struktury, więc modyfikacje nie wpływają na oryginał — przydatne dla metod tylko do odczytu, ale błąd jeśli zamierzałeś mutować.
func (c *Counter) Increment() { // POINTER receiver — c points to the original
c.count++ // modifies the ACTUAL struct
}
c := Counter{}
c.Increment() // Go automatically takes &c
fmt.Println(c.count) // 1 — the original WAS modified
Pointer receiver operuje na rzeczywistej strukturze, więc może ją modyfikować. Go automatycznie bierze adres (c.Increment() działa nawet na wartości).
Use a POINTER receiver when:
✓ The method needs to MODIFY the receiver (mutation)
✓ The struct is LARGE (avoid copying it on every call — performance)
✓ For CONSISTENCY (see below)
Use a VALUE receiver when:
✓ The method only READS, the type is small, and you want copy semantics
✓ The type is naturally a value (small structs, basic types)
// ✅ be consistent — if ANY method needs a pointer receiver, use pointer for ALL
func (c *Counter) Increment() { c.count++ }
func (c *Counter) Value() int { return c.count } // pointer too, for consistency
Mieszanie value i pointer receiver na jednym typie powoduje subtelne problemy — konwencja to wybrać jeden (zwykle pointer jeśli jakakolwiek metoda mutuje) i używać go dla wszystkich metod.
type Incrementer interface { Increment() }
// if Increment has a POINTER receiver, only *Counter satisfies the interface, not Counter
var i Incrementer = &Counter{} // ✅ works
var j Incrementer = Counter{} // ❌ Counter (value) does NOT satisfy it
To częsty problem: z metodami pointer-receiver, tylko typ wskaźnika spełnia interfejs.
Wybór value vs pointer receiver to fundamentalna, często źle rozumiana decyzja w Go, która wpływa na poprawność, wydajność i spełnianie interfejsu.
Najczęstszym błędem jest użycie value receiver gdy miałeś zamiar mutować — modyfikacja po cichu wpływa tylko na kopię, więc zmiana "nie utrzymuje się". Pointer receiver są wymagane dla mutacji i zalecane dla dużych struktur (aby uniknąć kosztownych kopii przy każdym wywołaniu).
Reguła konsystencji (użyj tego samego typu receiver dla wszystkich metod typu) unika zamieszania, a subtelność spełniania interfejsu (metody pointer-receiver oznaczają że tylko typ wskaźnika spełnia interfejs) to klasyczny problem powodujący błędy "does not implement interface".
Zrozumienie tych kwestii jest niezbędne do pisania poprawnego i wydajnego Go i należy do najczęstszych praktycznych i rozmównych tematów, ponieważ wybór ma nieoczywiste konsekwencje.