Proxy otula obiekt i pozwala ci przechwyć operacje fundamentalne na nim (get, set, has, delete, itd.) poprzez funkcje handlera zwane trapami. Reflect udostępnia domyślne wersje tych operacji jako funkcje, dzięki czemu trapy mogą czystą przekazać normalne zachowanie.
user = { : };
proxied = (user, {
() {
.();
.(target, key);
},
() {
(key === && value < ) ();
.(target, key, value);
},
});
proxied.;
proxied. = -;
Wewnątrz trapu musisz wykonać domyślną operację. Używając Reflect.get/set (zamiast target[key]) prawidłowo obsługuje przypadki graniczne, takie jak prawidłowy receiver dla dziedziczonych getterów/setterów.
Proxy umożliwiają zaawansowane meta-programowanie, na którym polegają frameworki.
Compromisem jest overhead — każda operacja przechodzi przez twój trap — więc używaj ich tam, gdzie przechwytywanie jest naprawdę warte, a nie dla codziennych obiektów.