Behavior-Driven Development (BDD) คืออะไร?

Question

Accepted Answer

**Behavior-Driven Development (BDD)** เป็นแนวทางที่อธิบายพฤติกรรมของซอฟต์แวร์ด้วย **ภาษาที่เรียบง่ายและมีโครงสร้าง** (Given-When-Then) ที่ทั้งคนเทคนิคและไม่เทคนิคเข้าใจได้ — เชื่อมการสื่อสารระหว่างนักพัฒนา ผู้ทดสอบ และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทางธุรกิจ โดยมี test ที่ได้มาจากคำอธิบายเหล่านี้

## BDD คืออะไร

```text
BDD focuses on describing BEHAVIOR in business-readable language:
  → write SCENARIOS in a structured natural-language format (Gherkin):
    GIVEN some initial context
    WHEN an action/event happens
    THEN an expected outcome occurs
  → these scenarios are both DOCUMENTATION and executable TESTS
→ Bridges devs, QA, and BUSINESS stakeholders with a shared, readable language.
```

## scenario แบบ Gherkin

```gherkin
Feature: User login
  Scenario: Successful login
    Given a registered user with valid credentials
    When they submit the login form
    Then they should see their dashboard
    And a welcome message should be displayed
```

```text
→ Tools (Cucumber, SpecFlow, Behave) map these plain-language steps to test code that runs
→ Non-technical stakeholders can READ and even help WRITE scenarios (shared understanding)
```

## BDD กับ TDD

```text
TDD → developer-focused; tests drive code design; "is the code correct?" (unit level)
BDD → behavior/business-focused; scenarios describe FEATURES in shared language;
  "does it do what the business wants?" (collaboration, requirements as tests)
→ BDD extends TDD's idea toward COLLABORATION and business-readable specifications.
  (Given-When-Then = Arrange-Act-Assert in business terms.)
```

## ทำไมจึงสำคัญ

การเข้าใจ Behavior-Driven Development มีคุณค่า เพราะมันเป็นแนวทางที่มีอิทธิพลซึ่ง **เน้นการทำงานร่วมกันและข้อกำหนดที่อ่านได้ในเชิงธุรกิจ** จึงเป็นความรู้ที่มีประโยชน์สำหรับการเข้าใจแนวปฏิบัติด้านการทดสอบและข้อกำหนด

แนวคิดหลักของ BDD — การอธิบาย **พฤติกรรมของซอฟต์แวร์ด้วยภาษาที่เรียบง่ายและมีโครงสร้าง (Given-When-Then)** ที่ทั้งคนเทคนิคและไม่เทคนิคเข้าใจได้ — ตอบสนองความท้าทายที่แท้จริง: การสื่อสารระหว่างนักพัฒนา ผู้ทดสอบ และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทางธุรกิจเกี่ยวกับสิ่งที่ซอฟต์แวร์ควรทำ

ด้วยการเขียน **scenario ด้วยภาษาที่อ่านได้ในเชิงธุรกิจ** ที่ทำหน้าที่เป็นทั้ง **เอกสารประกอบและ test ที่รันได้** (ผ่านเครื่องมืออย่าง Cucumber) BDD สร้างความเข้าใจร่วมกันที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสามารถอ่านและแม้กระทั่งช่วยเขียนข้อกำหนดได้ ลดความเข้าใจผิดเกี่ยวกับข้อกำหนด

การเข้าใจ **โครงสร้าง Given-When-Then** (Given บริบท When การกระทำ Then ผลลัพธ์ — การใช้คำในแบบ BDD ของ Arrange-Act-Assert) และวิธีที่เครื่องมือ map ขั้นตอนภาษาเรียบง่ายเหล่านี้ไปยังโค้ด test ที่รันได้ เป็นความรู้เชิงปฏิบัติ

การเข้าใจ **BDD กับ TDD** ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองชัดเจน: TDD มุ่งเน้นที่นักพัฒนา (test ขับเคลื่อนการออกแบบโค้ด "โค้ดถูกต้องไหม?") ในขณะที่ BDD มุ่งเน้นที่พฤติกรรม/ธุรกิจ (scenario อธิบาย feature ด้วยภาษาร่วม "มันทำสิ่งที่ธุรกิจต้องการไหม?") — โดย BDD ขยายแนวคิดของ TDD ไปสู่การทำงานร่วมกันและข้อกำหนดที่อ่านได้ในเชิงธุรกิจ

การเข้าใจ BDD สะท้อนถึงการตระหนักรู้ถึงแนวปฏิบัติที่เชื่อมการทดสอบเข้ากับข้อกำหนดและการสื่อสารกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย

แม้ว่าไม่ใช่ทุกทีมที่ใช้ BDD อย่างเป็นทางการ แต่แนวคิด (scenario ที่มุ่งเน้นพฤติกรรม การทำงานร่วมกัน ข้อกำหนดที่รันได้) มีอิทธิพลและควรค่าแก่การเข้าใจ

เนื่องจาก BDD เป็นแนวทางที่มีอิทธิพลซึ่งเน้นการทำงานร่วมกันและข้อกำหนดพฤติกรรมที่อ่านได้ในเชิงธุรกิจ (เชื่อมการสื่อสารระหว่างเทคนิคและธุรกิจ ด้วย scenario ที่รันได้) และเนื่องจากการเข้าใจมันและความสัมพันธ์กับ TDD สะท้อนถึงวุฒิภาวะด้านการทดสอบและข้อกำหนด การเข้าใจ Behavior-Driven Development จึงเป็นความรู้ที่มีคุณค่าและเกี่ยวข้อง — แนวทางที่โดดเด่นซึ่งเชื่อมการทดสอบเข้ากับการทำงานร่วมกันและข้อกำหนด มีประโยชน์ในการเข้าใจว่าทีมสามารถจัดให้ test เชิงเทคนิคสอดคล้องกับข้อกำหนดที่อ่านได้ในเชิงธุรกิจและการสื่อสารกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้อย่างไร