Είναι ειλικρινά και τα δύο — και ποια είναι για σένα εξαρτάται από το είδος δουλειάς που κάνεις και πώς προσαρμόζεσαι. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένας πολλαπλασιαστής για προγραμματιστές που αναπτύσσουν κρίση και τη χρησιμοποιούν καλά, και μια απειλή για εκείνους της οποίας η αξία ήταν κυρίως η ρουτίνα δουλειά που κάνει τώρα η τεχνητή νοημοσύνη. Το συνολικό αποτέλεσμα δεν είναι σταθερό· είναι συνάρτηση της προσαρμογής.
Ένας προγραμματιστής με ισχυρά θεμέλια και καλή κρίση γίνεται σημαντικά πιο παραγωγικός — η τεχνητή νοημοσύνη πολλαπλασιάζει αυτό που ήδη φέρνει.
Η τεχνολογία δεν αποφασίζει το αποτέλεσμά σου — η απάντησή σου κάνει. Προγραμματιστές που αντιμετωπίζουν την τεχνητή νοημοσύνη ως εργαλείο για ενίσχυση της κρίσης που ενεργά χτίζουν θα κερδίσουν. Εκείνοι που τη χρησιμοποιούν για να αποφύγουν τη δημιουργία κρίσης — ή που έκαναν μόνο το αυτοματοποιήσιμο μέρος — αντιμετωπίζουν πραγματικό κίνδυνο. Το ίδιο εργαλείο, αντίθετα αποτελέσματα.
Τόσο το hype («Η τεχνητή νοημοσύνη κάνει όλους 10x μηχανικό») όσο και η καταστροφή («Η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά προγραμματιστές») είναι πολύ απλές. Ο ρεαλιστικός, χρήσιμος πλαίσιο είναι υπό όρους: πολλαπλασιαστής αν προσαρμόζεσαι και χτίζεις ανθεκτικές δεξιότητες, απειλή αν δεν το κάνεις. Αυτό βάζει το αποτέλεσμα εν μέρει στον έλεγχό σου — που είναι ακριβώς το σημείο όπου το θέλεις, και ο λόγος να επενδύσεις τώρα στην κρίση που η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει.