Επειδή η TypeScript είναι δομικά τυπολογημένη, ένας UserId και ένας OrderId που είναι και οι δύο string είναι εναλλάξιμοι — ο μεταγλωττιστής δεν μπορεί να σε σταματήσει από το να τους μπερδέψεις. προσομοιώνουν τυπολόγηση επισυνάπτοντας μια μοναδική, φάντασμα "ετικέτα" έτσι ώστε διαφορετικά ταυτόσημοι τύποι να γίνονται διακριτοί.
// the brand is a property that exists only in the type system, never at runtime
type Brand<T, B> = T & { readonly __brand: B };
type UserId = Brand<string, "UserId">;
type OrderId = Brand<string, "OrderId">;
function getUser(id: UserId) { return id; }
const uid = "u1" as UserId;
const oid = "o1" as OrderId;
getUser(uid); // ✅
getUser(oid); // ❌ Error: OrderId is not assignable to UserId
getUser("u1"); // ❌ Error: plain string is not a UserId
Το ιδίωμα __brand δεν υπάρχει ποτέ κατά την εκτέλεση (η τιμή είναι απλώς μια συμβολοσειρά), αλλά στο σύστημα τύπων κάνει τον UserId και OrderId ασύμβατο — αποτρέποντας ολόκληρη την κατηγορία σφαλμάτων σύγχυσης.
function toUserId(s: string): UserId {
if (!s.startsWith("u")) throw new Error("invalid UserId");
return s as UserId; // validation happens here, once
}
Επικύρωση μία φορά στο όριο· το υπόλοιπο κώδικα εμπιστεύεται τον τύπο με ετικέτα.
ID (UserId έναντι OrderId), επικυρωμένες/καθαρισμένες συμβολοσειρές (Email, SafeHtml), μονάδες (Meters έναντι Feet), PositiveNumber — οπουδήποτε δύο τιμές μοιράζονται έναν πρωτόγονο τύπο αλλά δεν πρέπει να συγχέονται.
Οι τύποι με ετικέτα προσθέτουν ονοματιστική ασφάλεια όπου η δομική τυπολόγηση είναι πολύ επιτρεπτική.
Επιχειρούν σφάλματα μίξης σειράς ορισμάτων και σύγχυση "μη επικυρωμένο έναντι επικυρωμένου" κατά τη διάρκεια της μεταγλώττισης, με μηδενικό κόστος χρόνου εκτέλεσης — ένα ισχυρό μοτίβο για μοντελοποίηση τομέα σε μεγάλες, κρίσιμες για την ορθότητα βάσεις κώδικα.