Τι είναι μια διακριτή ένωση και γιατί είναι ισχυρή;

Question

Accepted Answer

Μια **διακριτή (χαρακτηρισμένη) ένωση** είναι μια ένωση τύπων αντικειμένων που όλοι μοιράζονται ένα κοινό κυριολεκτικό πεδίο — τον **διακριτή** — το οποίο ο μεταγλωττιστής χρησιμοποιεί για να διακρίνει τις παραλλαγές και να περιορίσει με ασφάλεια.

```ts
type Result =
  | { status: "loading" }
  | { status: "success"; data: string }
  | { status: "error"; message: string };
```

Κάθε μέλος έχει ένα κυριολεκτικό πεδίο `status`. Η έλεγχός του περιορίζεται σε ακριβώς μία παραλλαγή, ξεκλειδώνοντας τα πεδία αυτής της παραλλαγής:

```ts
function render(r: Result) {
  switch (r.status) {
    case "loading": return "...";
    case "success": return r.data;     // ✅ data exists only here
    case "error":   return r.message;  // ✅ message exists only here
  }
}
```

Αν προσπαθήσετε να αποκτήσετε πρόσβαση στο `r.data` στην περίπτωση `loading`, είναι σφάλμα μεταγλώττισης — το σύστημα τύπων κάνει μη έγκυρους συνδυασμούς *μη αναπαραστατό*.

## Έλεγχος εξαντλητικότητας

```ts
function render2(r: Result): string {
  switch (r.status) {
    case "loading": return "...";
    case "success": return r.data;
    case "error":   return r.message;
    default:
      const _exhaustive: never = r; // ✅ if you add a variant and forget a case, this errors
      return _exhaustive;
  }
}
```

Η ανάθεση `never` σας αναγκάζει να χειριστείτε κάθε περίπτωση — προσθέστε μια νέα κατάσταση και ο μεταγλωττιστής σας δείχνει κάθε διακόπτη που πρέπει να ενημερωθεί.

## Γιατί έχει σημασία

Οι διακριτές ενώσεις είναι ο ιδιωματικός τρόπος μοντελοποίησης κατάστασης (loading/success/error), γεγονότων/ενεργειών (Redux reducers) και οποιωνδήποτε δεδομένων "ένα από πολλά σχήματα".

Κάνουν τις παράνομες καταστάσεις αδύνατες και, με το κόλπο `never`, σας δίνουν έλεγχο εξαντλητικότητας στο χρόνο μεταγλώττισης — μια τεράστια νίκη ασφάλειας έναντι χαλαρής μοντελοποίησης `boolean`/προαιρετικής πεδίου.