never είναι ο τύπος των τιμών που δεν συμβαίνουν ποτέ — μια συνάρτηση που ποτέ δεν επιστρέφει (ρίχνει εξαίρεση ή κάνει βρόχο για πάντα), ή ένα κλάδο που ο μεταγλωττιστής έχει αποδείξει ότι είναι αδύνατος. Είναι ο κενός τύπος: καμία τιμή δεν μπορεί να αποδοθεί σε never (εκτός του ίδιου του never).
function fail(msg: string): never { throw new Error(msg); } // never returns
function loop(): never { while (true) {} }
Όταν περιορίσετε μια ένωση σε τίποτα, το TypeScript πληκτρολογεί την υπόλοιπη τιμή ως never. Εκμεταλλεύεστε αυτό για να επιβάλετε τον χειρισμό κάθε περίπτωσης:
type Shape =
| { kind: "circle"; r: number }
| { kind: "square"; side: number };
function area(s: Shape): number {
switch (s.kind) {
case "circle": return Math.PI * s.r ** 2;
case "square": return s.side ** 2;
default:
// if all cases are handled, s is `never` here — assignment OK
const _exhaustive: never = s;
return _exhaustive;
}
}
Τώρα αν κάποιος προσθέσει { kind: "triangle"; ... } στο Shape αλλά ξεχάσει μια περίπτωση, το s στην προεπιλογή είναι ο τύπος τριγώνου (όχι never), άρα const _exhaustive: never = s αποτυγχάνει να μεταγλωττιστεί — χτυπώντας σας στο ακριβές switch που πρέπει να ενημερωθεί.
function a(): void {} // returns normally, just no value
function b(): never { throw "x"; } // never returns at all
Το never μετατρέπει "χειρίστηκα κάθε περίπτωση;" από ελπίδα χρόνου εκτέλεσης σε εγγύηση χρόνου μεταγλώττισης.
Είναι το κλειδί για ασφαλή, ανθεκτική χειρισμό διακριτών ενώσεων — προσθέστε μια παραλλαγή και ο μεταγλωττιστής απαριθμεί κάθε μέρος που πρέπει να ενημερώσετε.