મોડ્યુલર મોનોલિથ એપ્લિકેશનને અલગ વ્યવસાયિક મોડ્યુલોમાં ગોઠવે છે, જેને એકસાથે પેકેજ કરીને ડિપ્લોય કરવામાં આવે છે. દરેક મોડ્યુલ અમુક જવાબદારીઓ સંભાળે છે અને અન્ય મોડ્યુલો તેનો ઉપયોગ કેવી રીતે કરી શકે તે નક્કી કરે છે.
ઉદાહરણ તરીકે, વેચાણની એપ્લિકેશનમાં ઉત્પાદનો, સ્ટોક અને ઓર્ડરના મોડ્યુલો હોઈ શકે. તે એક જ એપ્લિકેશનના ભાગ રહે છે; તેમને અલગ રાખવાથી સુવિધાઓ વધે ત્યારે કોડને સંભાળવો સરળ બને છે.
મોડ્યુલના સામાન્ય રીતે બે ભાગ હોય છે:
મોડ્યુલો એક ડેટાબેઝ વહેંચી શકે છે, પરંતુ ડેટાના દરેક સમૂહની જવાબદારી સ્પષ્ટ હોવી જોઈએ. અલગ ફોલ્ડરો બનાવ્યા પછી પણ દરેક મોડ્યુલને અન્ય બધાના ડેટામાં ફેરફાર કરવાની છૂટ હોય તો ઉપયોગી અલગાવ બહુ ઓછો મળે છે.
ઓર્ડર મોડ્યુલ વસ્તુઓ અનામત રાખવા માટે સ્ટોક મોડ્યુલ દ્વારા ઉપલબ્ધ કરાવેલી ક્રિયાને બોલાવે છે. સ્ટોક મોડ્યુલ ઉપલબ્ધતા તપાસે છે, પૂરતો સ્ટોક હોય તો વસ્તુઓ અનામત રાખે છે અને પરિણામ પાછું આપે છે જેથી ઓર્ડરની પ્રક્રિયા આગળ વધી શકે. ઓર્ડર મોડ્યુલ પોતે સ્ટોકના ટેબલને અપડેટ કરતું નથી.
જો સ્ટોકનું સંચાલન બદલાય, તો ડેવલપરો મુખ્યત્વે સ્ટોક મોડ્યુલને અપડેટ કરે છે અને ઓર્ડર દ્વારા વપરાતી ક્રિયા સ્થિર રાખે છે. નવી આવૃત્તિ રજૂ કરતી વખતે આખી એપ્લિકેશન હજી પણ એકસાથે ડિપ્લોય થાય છે.
મોડ્યુલર મોનોલિથ એવી એપ્લિકેશન માટે યોગ્ય છે જેમાં અનેક વ્યવસાયિક ક્ષેત્રો હોય અને ટીમ હજી પણ તેમને સાથે વિકસાવવા અને ચલાવવા માંગતી હોય. ઉદાહરણ તરીકે, વેચાણ વ્યવસ્થાપન સિસ્ટમ દરેક ભાગને સ્વતંત્ર રીતે ડિપ્લોય કર્યા વિના સ્ટોક, ઓર્ડર અને ગ્રાહકોને અલગ રાખી શકે છે.
ભવિષ્યમાં કોઈ સર્વિસ અલગ કાઢવાનું વિચારતી વખતે પણ મોડ્યુલની સીમાઓ મદદ કરે છે, પરંતુ તે પગલામાં સંચાર અને ડેટા વ્યવસ્થાપનમાં ફેરફાર કરવાની જરૂર હજી રહે છે.
વિગતવાર જવાબો સાથે IT ઇન્ટરવ્યૂ પ્રશ્નોની લાઇબ્રેરી — જુનિયરથી સિનિયર સુધી.
દાન કરો