SOA (Service-Oriented Architecture) व्यावसायिक क्षमता अशा सेवांमध्ये मांडते ज्या अनेक ॲप्लिकेशन वापरू शकतात. प्रत्येक सेवा ठरलेल्या इंटरफेसद्वारे साठा तपासणे किंवा चलन तयार करणे अशी स्पष्ट सुविधा देते.
उदाहरणार्थ, ऑनलाइन दुकान आणि कर्मचाऱ्यांचे ॲप्लिकेशन साठा तपासण्यासाठी एकच सेवा कॉल करू शकतात. दोघांनाही ते व्यावसायिक लॉजिक पुन्हा लिहावे लागत नाही किंवा गोदामाचे सॉफ्टवेअर आतून कसे काम करते हे जाणून घ्यावे लागत नाही.
काही प्रणाली विनंत्या योग्य ठिकाणी पाठवण्यासाठी आणि ॲप्लिकेशनमधील डेटाचे स्वरूप बदलण्यासाठी ESB (Enterprise Service Bus) वापरतात. हा जोडणीचा एक पर्याय आहे; SOA साठी ESB किंवा SOAP प्रोटोकॉल बंधनकारक नाही.
एका कंपनीकडे ऑनलाइन दुकान, गोदामाचे सॉफ्टवेअर आणि लेखांकनाचे सॉफ्टवेअर आहे असे समजा. ग्राहक ऑर्डर देतो तेव्हा ऑर्डरची प्रक्रिया आधी साठा राखण्यासाठी साठ्याची सेवा आणि नंतर चलनासाठी लेखांकन सेवा कॉल करते. प्रत्येक सेवा स्वतःच्या प्रणालीत काम करते आणि वेबसाइटला ग्राहकाला कळवता यावे म्हणून निकाल देते.
कर्मचाऱ्यांचे ॲप्लिकेशन प्रत्यक्ष दुकानातील ऑर्डरसाठी याच दोन सेवा वापरू शकते. दोन्ही विक्री माध्यमे स्वतंत्र अंमलबजावणी सांभाळण्याऐवजी साठा आणि लेखांकनाच्या क्षमता सामायिक करतात.
विक्री, साठा, लेखांकन आणि ग्राहक सहाय्य अशा अनेक प्रणाली जोडायच्या आणि व्यावसायिक क्षमता सामायिक करायच्या असतील तर SOA योग्य आहे. फारशी जोडणी न लागणाऱ्या छोट्या ॲप्लिकेशनमध्ये त्याचा फायदा कमी आणि संचालनाचे काम जास्त होऊ शकते.
सविस्तर उत्तरांसह IT मुलाखत प्रश्नांचे ग्रंथालय — Junior पासून Senior पर्यंत.
देणगी द्या