हेक्सागोनल आर्किटेक्चर ले एप्लिकेसनलाई व्यावसायिक केन्द्रको वरिपरि व्यवस्थित गर्छ र प्रयोगकर्ता इन्टरफेस, डेटाबेस तथा बाह्य सेवाजस्ता विवरणबाट अलग राख्छ। केन्द्र ती भागसँग पोर्ट र एडाप्टर मार्फत जोडिन्छ, जसबाट यस आर्किटेक्चरको अर्को नाम पोर्ट्स एन्ड एडाप्टर्स आएको हो।
यसको उद्देश्य बाह्य प्रविधि बदलिँदा पनि व्यावसायिक नियम स्थिर राख्नु हो। षट्कोणले एप्लिकेसनको सीमा देखाउँछ; यसमा छ वटा अवयव हुनैपर्छ भन्ने छैन।
के हुनुपर्छ भन्ने केन्द्रलाई थाहा हुन्छ भने सञ्चारमा प्रयोग हुने प्रविधि एडाप्टरले सम्हाल्छन्। एप्लिकेसन सुरु गर्ने कोडले उपयुक्त एडाप्टर केन्द्रसँग जोड्छ।
ग्राहकले अर्डर राख्दा HTTP एडाप्टरले आएको डेटालाई अर्डर सिर्जना गर्ने कार्यको कलमा बदल्छ। केन्द्रले अर्डर प्रमाणित गर्छ, कुल रकम गणना गर्छ र स्थायी भण्डारण पोर्टमार्फत सुरक्षित गर्न अनुरोध गर्छ। कन्फिगर गरिएको डेटाबेस एडाप्टरले क्वेरी चलाउँछ र नतिजा फर्काउँछ।
गणनाका नियम केन्द्रमा रहन्छन् र तिनमा HTTP सम्हाल्ने कोड वा SQL हुँदैन। यी नियम परीक्षण गर्न विकासकर्ताले मेमोरीमा डेटा राख्ने एडाप्टर दिन सक्छन्, जसले वास्तविक डेटाबेस जडानबिना परीक्षण चलाउन दिन्छ।
कमाण्ड लाइनबाट अर्डर गर्ने उपकरण थपिए त्यसले अर्को इनपुट एडाप्टरमार्फत उही अर्डर सिर्जना गर्ने कार्य बोलाउन सक्छ। नयाँ उपकरणका लागि विकासकर्ताले गणनाका नियम फेरि लेख्नुपर्दैन।
हेक्सागोनल आर्किटेक्चर गहन परीक्षण चाहिने व्यावसायिक नियम, धेरै प्रवेश बिन्दु वा बारम्बार बदलिने बाह्य एकीकरण भएका एप्लिकेसनका लागि उपयुक्त हुन्छ। यसले मोनोलिथभित्र वा प्रत्येक माइक्रोसर्भिसभित्र कोड व्यवस्थित गर्न सक्छ; एप्लिकेसनलाई सेवामा विभाजन गर्नैपर्छ भन्ने छैन।
विस्तृत उत्तरसहित IT अन्तर्वार्ता प्रश्नहरूको पुस्तकालय — जुनियरदेखि सिनियरसम्म।
दान गर्नुहोस्