माइक्रोकर्नेल आर्किटेक्चर, जसलाई प्लगइन आर्किटेक्चर पनि भनिन्छ, ले एप्लिकेसनलाई आधारभूत कार्यक्षमता दिने केन्द्र र सुविधा थप्ने प्लगइन मा विभाजन गर्छ। प्रयोगकर्ता वा विकासकर्ताले सबै सुविधा केन्द्रमा राख्नुको सट्टा आफूलाई आवश्यक प्लगइन छान्न सक्छन्।
उदाहरणका लागि, टेक्स्ट एडिटरले फाइल खोल्न र सम्पादन गर्न दिन्छ। प्लगइनले हिज्जे जाँच वा अर्को प्रोग्रामिङ भाषाको समर्थन थप्छन्। यहाँ माइक्रोकर्नेलले एप्लिकेसनको संरचना जनाउँछ, अपरेटिङ सिस्टमको कर्नेल होइन।
प्लगइन एप्लिकेसनमा दर्ता हुन्छन्, ताकि केन्द्रलाई कुन सुविधा उपलब्ध छन् भन्ने थाहा होस्। डिजाइनअनुसार दर्ता सुरु गर्दा वा प्लगइन इन्स्टल गर्दा हुन सक्छ।
रिपोर्टिङ एप्लिकेसनको केन्द्रले रिपोर्ट छनोट सम्हाल्छ, डेटा तयार गर्छ र निर्यात बटन देखाउँछ। PDF प्लगइनले PDF निर्यातको समर्थन दर्ता गर्छ भने स्प्रेडसिट प्लगइनले आफ्नो ढाँचा दर्ता गर्छ।
प्रयोगकर्ताले PDF छान्दा केन्द्रले रिपोर्ट डेटा PDF प्लगइनलाई दिन्छ। प्लगइनले फाइल सिर्जना गरेर नतिजा फर्काउँछ, ताकि केन्द्रले डाउनलोडका लागि उपलब्ध गराउन सकोस्।
अर्को ढाँचा समर्थन गर्न विकासकर्ताले विद्यमान करार पालना गर्ने प्लगइन बनाउँछन्। करारले नयाँ आवश्यकता समेट्छ भने केन्द्रमा हरेक ढाँचाको फाइल बनाउने विवरण राख्नुपर्दैन।
यो आर्किटेक्चर एडिटर, CMS उत्पादन, विकास उपकरण र ग्राहकविशेष विस्तार भएका सफ्टवेयरका लागि उपयुक्त हुन्छ। साझा कार्यक्षमता पर्याप्त स्पष्ट छ र विस्तार स्वतन्त्र रूपमा बदलिन सक्छन् भने यो सबैभन्दा उपयोगी हुन्छ। थोरै सुविधा भएको र विस्तार आवश्यक नपर्ने एप्लिकेसनमा प्लगइन संयन्त्रले अनावश्यक जटिलता थप्न सक्छ।
विस्तृत उत्तरसहित IT अन्तर्वार्ता प्रश्नहरूको पुस्तकालय — जुनियरदेखि सिनियरसम्म।
दान गर्नुहोस्