Python handelt fouten af met try/except blokken, plus optionele else en finally. Python volgt het EAFP principe — "Easier to Ask Forgiveness than Permission" — waarbij het verkiest een operatie uit te voeren en uitzonderingen af te handelen boven het eerst controleren van voorwaarden.
try:
result = risky_operation()
except ValueError as e: # catch a SPECIFIC exception type
print(f"bad value: {e}")
except (KeyError, IndexError): # catch multiple types
print("lookup failed")
except Exception as e: # catch-all (use sparingly, last)
print(f"unexpected: {e}")
else:
print("ran only if NO exception occurred")
finally:
cleanup() # ALWAYS runs (success or failure)
except SpecificError — vang specifieke typen op (voorkeur boven een blinde catch-all).else — wordt alleen uitgevoerd als geen uitzondering werd gegenereerd.finally — wordt altijd uitgevoerd (opschoning, bronnen vrijgeven), zelfs als een uitzondering zich verspreidt.# LBYL ("Look Before You Leap") — check first
if key in my_dict:
value = my_dict[key]
# EAFP ("Easier to Ask Forgiveness") — try it, handle failure — more Pythonic
try:
value = my_dict[key]
except KeyError:
value = default
Python geeft idiomatisch de voorkeur aan EAFP — probeer de operatie en vang de uitzondering — wat racecondities vermijdt en vaak schoner is dan vooraf controleren.
if amount < 0:
raise ValueError("amount must be positive") # raise a built-in
class InsufficientFundsError(Exception): # custom exception type
pass
raise InsufficientFundsError("balance too low")
# ❌ bare except hides bugs (catches EVERYTHING, even typos/KeyboardInterrupt)
try: ...
except: pass
# ✅ catch specific exceptions; re-raise what you can't handle
try: ...
except ValueError as e:
logger.error(e)
raise # re-raise to propagate
✓ Catch SPECIFIC exceptions, not bare except
✓ Don't silently swallow errors (except: pass) — log or handle them
✓ Use finally / context managers (with) for cleanup
✓ Raise meaningful, specific exception types
Robuste foutafhandeling is essentieel voor betrouwbare programma's, en Python's aanpak heeft duidelijke idiomen die het waard zijn om te kennen: de try/except/else/finally structuur, de EAFP filosofie (proberen-en-afhandelen in plaats van eerst-controleren, wat meer Pythonisch is en racecondities vermijdt), specifieke uitzonderingen opvangen (niet blinde except, die bugs verbergt), en finally/context managers gebruiken voor opschoning.
Dit begrijpen voorkomt zowel crashes van onverwerkte fouten als subtiele, moeilijk debugbare problemen veroorzaakt door overmatige of stille afhandeling van uitzonderingen — een veelvoorkomende bron van onbetrouwbare code.