Een lambda is een kleine, anonieme, single-expression functie. map, filter en reduce zijn functionele hulpmiddelen die een functie toepassen op elk element van een iterable. Samen stellen ze je in staat om functioneel te programmeren — hoewel Python vaak comprehensions verkiest voor dezelfde taken.
# a lambda is a one-line function with no name
square = lambda x: x ** 2
square(5) # 25
# equivalent named function:
def square(x): return x ** 2
Lambdas schijnen het meest als inline argumenten voor andere functies, vooral als sort/filter keys:
people.sort(key=lambda p: p.age) # sort by an attribute
sorted(words, key=lambda w: len(w)) # sort by length
max(items, key=lambda x: x.score) # find max by a criterion
nums = [1, 2, 3, 4]
list(map(lambda x: x ** 2, nums)) # [1, 4, 9, 16]
# more Pythonic alternative — a comprehension:
[x ** 2 for x in nums] # [1, 4, 9, 16]
list(filter(lambda x: x % 2 == 0, nums)) # [2, 4]
# comprehension equivalent:
[x for x in nums if x % 2 == 0] # [2, 4]
from functools import reduce
reduce(lambda acc, x: acc + x, nums, 0) # 10 (sum)
# but built-ins are clearer when they exist:
sum(nums) # 10
For map/filter, COMPREHENSIONS are usually more readable and idiomatic:
map(f, xs) → [f(x) for x in xs]
filter(pred, xs) → [x for x in xs if pred(x)]
Lambdas are best for short inline keys (sort/max/filter), NOT complex logic.
Guido (Python's schepper) en de gemeenschap geven in het algemeen de voorkeur aan comprehensions boven map/filter voor leesbaarheid; reduce is zelfs uit de built-ins gehaald. Maar lambdas als key= functies blijven idiomatisch en gangbaar.
Deze functionele hulpmiddelen stellen je in staat om transformaties en filters beknopt uit te drukken.
Hoewel Python functioneel geschreven kan worden, is de idiomatische keuze meestal een comprehension boven map/filter voor leesbaarheid, en een built-in (sum, max, min) boven reduce.
De plek waar lambdas echt schitteren is als kleine inline functies die aan sort/max/min/filter worden doorgegeven als een key.
Begrip van beide — en kennis van de Pythonic voorkeur voor comprehensions en built-ins — helpt je om schone, idiomatische code te schrijven en functioneel-stijl code die in echte projecten voorkomt te lezen.