ਸੰਰਚਨਾ ਦੂਸਰੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ("has-a" ਸਬੰਧ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ (delegate) ਕਰਕੇ ਵਿਵਹਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਰਾਸਤ ਕਲਾਸ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਕੇ ("is-a") ਵਿਵਹਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। "ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿਓ" ਸਲਾਹ ਇਸ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਕਿ ਵਿਰਾਸਤ ਬਨਿਆਦ ਕਲਾਸ ਲਈ ਸਖ਼ਤ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਜੋੜ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੰਰਚਨਾ ਲਚਕਦਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
<T> <T> {
{ add(x); }
T { remove(size() - ); }
}
class Stack<T> {
private final List<T> items = new ArrayList<>(); // HAS-A list
void push(T x) { items.add(x); }
T pop() { return items.remove(items.size() - 1); }
// only push/pop are exposed → LIFO invariant is safe
}
ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੂਚੀ ਰੱਖ ਕੇ, Stack ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਕਾਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ।
| ਸੰਰਚਨਾ | ਵਿਰਾਸਤ |
|---|---|
| ਲਚਕਦਾਰ, ਰੱਨ ਟਾਈਮ ਦੌਰਾਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹੋ | ਸੰਕਲਨ ਸਮੇਂ ਸਥਿਰ |
| ਅੰਦਰੂਨੀ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਪ੍ਰਤੱਖ) | ਪੂਰੀ ਇੰਟਰਫੇਸ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ |
| ਵਧੇਰੇ ਤਾਰਾਂ/ਬੋਇਲਰਪਲੇਟ | ਜਦ ਸੱਚਮੁੱਚ is-a ਹੋ ਤਾਂ ਘੱਟ ਕੋਡ |
| ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਨਿਆਦ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ | ਜੇ ਬਨਿਆਦ ਬਦਲੇ ਤਾਂ ਸਬ-ਕਲਾਸ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ |
ਵਿਰਾਸਤ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੀ, ਸਥਿਰ is-a ਸਬੰਧਾਂ ਲਈ ਵਰਤੋ; ਸੰਰਚਨਾ "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ" ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਵਿਰਾਸਤ ਮਾਪੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੰਟਰਫੇਸ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਕ ਸਬ-ਕਲਾਸ ਆਪਣਾ ਠੇਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ — Stack extends ArrayList ਲਿਸਾਕ ਕਲਾਸੀਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।
ਸੰਰਚਨਾ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਬਦਲੂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ, ਰਣਨੀਤੀ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਚਕਦਾਰ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।