Object-Oriented Programming (OOP) ਇੱਕ ਪैराडाइम ਹੈ ਜੋ ਕੋਡ ਨੂੰ objects ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ — state (ਡਾਟਾ) ਅਤੇ behavior (ਤਰੀਕਿਆਂ) ਦੇ ਬੰਡਲ — ਸਟੈਂਡਅਲੋਨ ਫੰਕਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਡਾਟਾ ਦੀ ਬਜਾਏ। ਇੱਕ class ਬਲੂਪ੍ਰਿੰਟ ਹੈ; ਇੱਕ object ਇਸ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਹਕਾਰੀ objects ਦੇ ਸੈੱਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਡਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਡਾਟਾ ਦੇ ਲਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰ। ਕੋਡ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਾਟਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, object ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਬਜਾਏ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜਣ ਦੇ।
class BankAccount:
def __init__(self, owner, balance=0):
self.owner = owner # state held by the object
self._balance = balance # convention: leading _ = internal
def deposit(self, amount): # behavior that owns the data
self._balance += amount
def balance(self):
return self._balance
acct = BankAccount("Mai") # acct is an OBJECT (instance)
acct.deposit(100) # ask the object to act on its own state
print(acct.balance()) # 100
ਡਾਟਾ (_balance) ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਹਨ (deposit) ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ object ਅੰਦਰੋਂ ਇਕਸਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
OOP Java, C#, ਅਤੇ Python ਵਰਗੀਆਂ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪੈਰਾਡਾਈਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਲਿਖਣਾ ਇੱਕ ਮੂਲ ਹੁਨਰ ਹੈ।
State ਨੂੰ behavior ਨਾਲ ਬੰਡਲ ਕਰਨਾ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇਵੀਗੇਬਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਇੱਕ object ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਬਜਾਏ ਹਰ ਥਾਂ ਗਲੋਬਲ ਡਾਟਾ ਫਲੋ ਨੂੰ ਟ੍ਰੈਕ ਕਰਨ ਦੇ।