Domknięcie (closure) przechwytuje zmienne, do których się odwołuje, utrzymując je przy życiu. Gdy domknięcie przechwytuje self, a self również przechowuje to domknięcie (jako przechowywaną właściwość), utrzymują się wzajemnie przy życiu na zawsze — to (retain cycle), który powoduje wyciek pamięci. taka jak przerywa ten cykl.
[weak self]ARC zwalnia obiekt, gdy jego licznik referencji spadnie do zera. Silne przechwycenie zwiększa ten licznik.
final class Downloader {
var onDone: (() -> Void)? // przechowywane domknięcie -> silne
func start() {
// ŹLE: domknięcie przechwytuje self silnie, self przechowuje domknięcie -> cykl
onDone = { self.cleanup() }
// DOBRZE: słabe przechwycenie, self może zostać zwolnione
onDone = { [weak self] in
guard let self else { return } // bezpiecznie rozpakuj; przerwij jeśli zniknęło
self.cleanup()
}
}
func cleanup() {}
}
[weak self] — self staje się opcjonalne; jest nil, jeśli obiekt został zwolniony. Bezpieczny domyślny wybór, gdy obiekt może przeżyć domknięcie.[unowned self] — nie-opcjonalne, bez narzutu ARC, ale powoduje awarię, jeśli self już zniknęło. Używaj tylko wtedy, gdy self jest gwarantowane, że przeżyje domknięcie.Task { [weak self] in
let data = await self?.fetch() // self? zwraca nil jeśli zwolnione
}
Domknięcia nieucieekające (non-escaping, np. map, filter, forEach) wykonują się synchronicznie i natychmiast zwalniają przechwycenia — brak cyklu, [weak self] niepotrzebne. Ryzyko dotyczy ucieekających, przechowywanych domknięć: completion handlers, Timer, NotificationCenter, subskrypcje Combine, bloki delegatów.
Cykle referencji to najczęstszy wyciek pamięci w iOS i są niewidoczne, dopóki Instruments nie pokaże rosnącej pamięci. Wiedza, dokładnie kiedy domknięcie ucieka i dlaczego potrzebne jest [weak self] — w przeciwieństwie do odruchowego sięgania po nie wszędzie — odróżnia inżynierów rozumiejących ARC od tych, którzy stosują je bezmyślnie.
Biblioteka pytań rekrutacyjnych IT ze szczegółowymi odpowiedziami — od Juniora do Seniora.
Wesprzyj