Optional to typ, który albo przechowuje wartość, albo przechowuje nil (brak wartości). Swift czyni nil jawnym w systemie typów: String nigdy nie może być nil, ale String? już tak. W ten sposób Swift eliminuje większość awarii związanych z null-pointerem już na etapie kompilacji.
Pod maską Int? to enum z dwoma przypadkami: .some(value) lub .none. Nie możesz użyć opakowanej wartości bezpośrednio — najpierw musisz ją rozpakować (unwrap).
var name: String? = "Ada" // Optional String, aktualnie .some("Ada")
var missing: String? = nil // .none
// if let: wiąże tylko gdy nie-nil, w zakresie bloku
if let name = name {
print(name.count) // bezpiecznie: name to zwykły String
}
// guard let: rozpakuj albo wyjdź wcześnie — utrzymuje główną ścieżkę bez zagnieżdżeń
func greet(_ input: String?) {
guard let input else { return } // skrót ze Swift 5.7
print("Hi \(input)") // poniżej input jest nie-opcjonalne
}
// nil-coalescing: dostarcz wartość domyślną
let display = name ?? "Anonymous"
Operator ! wymusza rozpakowanie: name! powoduje awarię, jeśli name jest nil. Używaj go tylko wtedy, gdy wartość jest gwarantowana logiką programu — w przeciwnym razie wybierz if let, guard let lub ??.
let url = URL(string: "https://a.com")! // OK: literał jest zawsze prawidłowy
let user = fetchUser()! // ŹLE: awaria przy nil
String!) powodują ciche awarie przy dostępie, gdy są nil — częste przy @IBOutlet.user?.address?.city zwraca nil zamiast powodować awarię.Optionals kodują "to może nie istnieć" w typie, więc kompilator zmusza cię do obsłużenia pustego przypadku. Rekruterzy używają tego, by sprawdzić, czy sięgasz po guard let i ?? zamiast rozsypywać ! — to różnica między aplikacją podatną na awarie a bezpieczną.
Biblioteka pytań rekrutacyjnych IT ze szczegółowymi odpowiedziami — od Juniora do Seniora.
Wesprzyj